Μάλτα

Ιούλιος 2025

Η Μάλτα, το νησί των Ιπποτών, βρίσκεται στη μέση της Μεσογείου και ήταν για μας, ένας προορισμός, περισσότερο διακοπών και χαλάρωσης, παρά εξερεύνησης.

Τα εισιτήρια ήταν φτηνά (55 ευρώ το άτομο, με επιστροφή, με τη βαλίτσα) και το δωμάτιο που βρήκαμε ήταν κυριολεκτικά στο κέντρο της Βαλέτα με συνολικό κόστος 315 ευρώ για 5 βράδια. Η διάρκεια του ταξιδιού είναι περίπου 1,5 ώρα.

Φτάσαμε στο αεροδρόμιο της Μάλτας στις 9 το πρωί και αγοράσαμε ένα εισιτήριο (ο καθένας), για τα ΜΜΜ με 25 ευρώ, για 7 ημέρες. Οι συγκοινωνίες στο νησί είναι εξαιρετικές, συνδέουν όλες τις πόλεις μεταξύ τους, είναι αρκετά συχνές, υπάρχει εφαρμογή, όπου μπορείς να βλέπεις τα δρομολόγια και οι οδηγοί είναι πολύ ευγενικοί και εξυπηρετικοί. Επίσης εξυπηρετούν και το νησί του Γκόζο, με το ίδιο εισιτήριο.

Ο καιρός ήταν ζεστός, αλλά όχι υπερβολικά, αν και η υγρασία τον έκανε λίγο πιο βαρύ. Η Βαλέτα, η πρωτεύουσα του νησιού, είναι μια όμορφη μεσαιωνική πόλη, που διατηρεί το χρώμα και την ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Τα τείχη και οι πύλες εισόδου, που διατηρούνται, της δίνουν μια μεγαλοπρεπή αίσθηση.

Κάποιες από τις πύλες της πόλης!

Μια καλλιτεχνική αναπαράσταση των πυλών!

Είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί πόλη-μουσείο. Υπάρχουν δεκάδες μνημεία, μεσαιωνικά φρούρια, γραφικά στενά δρομάκια και μια σπουδαία αρχιτεκτονική με τα πασίγνωστα χρωματιστά μπαλκονάκια (gallarias) σήμα κατατεθέν της πόλης.

Χρωματιστά μπαλκόνια, που υιοθέτησαν οι Άγγλοι κατακτητές στην αρχιτεκτονική τους, αρχικά σε πράσινο χρώμα και έπειτα οι κάτοικοι το επέκτειναν και σε άλλα χρώματα.

Το πρώτο αξιοθέατο, που επισκεφθήκαμε ήταν το Fort St. Elmo (il-Fortizza Sant’ Elmo). Ένα απλό παρατηρητήριο, μεταμορφώθηκε σε στρατηγικό σημείο, που διέθετε μία πραγματικά απόρθητη οχύρωση. Όλα αυτά με την άφιξη των ιπποτών του τάγματος του Αγίου Ιωάννη στη Μάλτα το 1530. Η ανέγερση του φρουρίου ξεκίνησε το 1533 και σήμερα ανήκει στην πολιτιστική κληρονομιά της UNESCO.

Το κάστρο ήταν πολύ ενδιαφέρον, με πάρα πολλά στοιχεία για την ιστορία της περιοχής!

Τα τελευταία 50 χρόνια ένα μέρος του οικοδομήματος φιλοξενεί την Αστυνομική Ακαδημία της Μάλτας και το υπόλοιπο από το 1942 στεγάζει το Εθνικό Πολεμικό Μουσείο. Το εισιτήριο κοστίζει 10 ευρώ το άτομο.

Από τα πιο όμορφα σημεία της πόλης είναι οι κήποι Upper Barrakka, ένα υπέροχο πάρκο, σε ύψωμα. Οι κήποι περιβάλλονται από περίφημα γλυπτά και προσφέρουν ειδυλλιακή θέα στο λιμάνι, που είναι γνωστό ως Grand Harbour. Πρόκειται για ένα μοναδικό φυσικό λιμάνι που σχηματίζεται από την προκυμαία της Βαλέτας και από τις τρεις πόλεις Cospicua , Senglea και Vittoriosa (ή αντίστοιχα Bormla, L-Isla και Birgu) που βρίσκονται απέναντι.

Εδώ, στο κάτω επίπεδο των κήπων, κάθε πρωί και απόγευμα (10.00 και 17.00), γίνεται ο παραδοσιακός κανονιοβολισμός, χαιρετισμός στα πλοία, που κάποτε έβγαιναν από το λιμάνι . Η είσοδος είναι δωρεάν και ακριβώς απ έξω έχει ένα πολύ ωραίο καφέ, όπου απολαμβάνεις μια υπέροχη θέα.

Αντίστοιχα υπάρχουν και οι κήποι Lower Barrakka, που είναι επίσης εντυπωσιακοί και βρίσκονται, όπως φαίνεται και από το όνομά τους, σε χαμηλότερο επίπεδο. Μπορείς να πας από τους κήπους του Άνω Μπαράκα, σ αυτούς του Κάτω, με ένα ασανσέρ, που κινείται αρκετά γρήγορα και σε αγχώνει λίγο στην αρχή, αλλά σε αποζημιώνει με την εμπειρία. Το εισιτήριο είναι 1€ με επιστροφή. Απέναντι βρίσκεται το καμπαναριό Siege Bell War Memorial, μνημείο της Πολιορκίας της Μάλτας κατά τον Β’ ΠΠ, που όμως ήταν κλειστό για συντήρηση και το Sleeping Soldier World War II Memorial, κάτι σαν το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη, για τους πεσόντες στον ίδιο πόλεμο.

Ο καθεδρικός ναός του Αγίου Ιωάννη, είναι επίσης σημαντικό σημείο ενδιαφέροντος, καθώς εδώ, υπάρχουν δύο από τους πιο σημαντικούς πίνακες του Καραβάτζο (σσ. Ιταλός ζωγράφος). Η είσοδος είναι 15 ευρώ. Ο ναός σε στυλ μπαρόκ, κατασκευάστηκε από τους Ιωαννίτες ιππότες, το 16ο αι. και είναι γνωστός για την εξαιρετική εσωτερική του διακόσμηση, που περιλαμβάνει περίτεχνες τοιχογραφίες, χρυσές λεπτομέρειες και παιχνίδισμα μεταξύ φωτός και σκιών.

Γύρω από το ναό, υπάρχουν πολλά μαγαζιά για φαγητό και ποτό, καθώς και ο κεντρικός δρόμος, που οδηγεί σε μία από τις πύλες εισόδου της πόλης (Bieb il-Belt).

Πλησιάζοντας την πύλη συναντάμε του κτήριο του Κοινοβουλίου της Μάλτας, ένα εντυπωσιακό αρχιτεκτονικό ορόσημο που βρίσκεται στην ιστορική πόλη της Βαλέτα. Ένα κτήριο, που ξεπερνά τη λειτουργία του ως απλό νομοθετικό κτίριο. Αποτελεί “ισχυρό σύμβολο της δημοκρατικής εξέλιξης της Μάλτας, της δέσμευσής της στη σύγχρονη διακυβέρνηση και της τολμηρής υιοθέτησης της αρχιτεκτονικής καινοτομίας”, όπως γράφει ο ταξιδιωτικός οδηγός. Χτίστηκε το 2015 από τον αρχιτέκτονα Renzo Piano.

Ανάμεσα στο συντριβάνι και την πλατεία Pjazza San Publiju, ήταν εγκατεστημένη η εβδομάδα μόδας. Η συγκεκριμένη πλατεία, που είναι από τις μεγαλύτερες της Μάλτας (και για το λόγο αυτό, διατίθεται για διάφορες εκδηλώσεις) ήταν κλειστή, για μια μεγαλειώδη συναυλία. Παρακολουθήσαμε τις πρόβες, καθώς βρίσκεται πολύ κοντά στον τερματικό σταθμό των λεωφορείων και περνούσαμε από εκεί, πρωί και βράδυ.

Στη συνέχεια της βόλτας μας είδαμε το ιδιωτικό Μουσείο Πολέμου του Λάσκαρη (Lascaris War Rooms, που στεγάζεται σε μια κατακόμβη. Το εισιτήριο κοστίζει 20 ευρώ.

Ανεβήκαμε και κατεβήκαμε το λόφο της Βαλέτα, με τα πόδια και το ασανσέρ και είδαμε υπέροχους χώρους πράσινου, με ανθισμένα λουλούδια, μια περιποιημένη και καθαρή πόλη και ωραίους δρόμους.

Τα βράδια πίναμε το ποτό μας ή τη μπύρα μας στα χαριτωμένα μπαρ, που βρίσκονται μέσα στα καντούνια, ακούγοντας ζωντανή μουσική (που έχουν τα περισσότερα), χωρίς τη βαβούρα του πολυσύχναστου και τουριστικού μέρους. Οι τοπικές τους μπύρες είναι ευρείας κατανάλωσης, χωρίς κάτι ιδιαίτερο και λόγω των επιρροών από την Ιταλία, τα spritz δίνουν και παίρνουν.

Για πρωινό τρώγαμε pastizzi, τα τοπικά σφολιατοειδή, γεμιστά με τυρί ρικότα, σπανάκι, κρέας (εξαιρετικό, ένα είδος γκούλας, τυλιγμένο σε φύλλο) και μπιζέλια, που μάλλον είναι η κύρια παραγωγή τους, γιατί τα βάζουν παντού. Είναι όλα πεντανόστιμα, ακόμα και αυτό με τα μπιζέλια. Εμείς είχαμε την pastizzeria του Jeff ακριβώς δίπλα στο δωμάτιο, που μέναμε, οπότε κάθε πρωί, είχαμε εύκολη πρόσβαση :).

Μια απογευματινή βόλτα στην κοντινή λουτρόπολη Σλιέμα (Tas-Sliema), μας μπέρδεψε λίγο. Από τη μεσαιωνική Βαλέτα και τα υπέροχα σοκάκια με τα λουλουδιασμένα μπαλκόνια, βρεθήκαμε σε μια σούπερ μοντέρνα λουτρόπολη, με τεράστια πεντάστερα ξενοδοχεία, λιμάνι για ιδιωτικά γιωτ και main stream μπαρ.

Αφού περπατήσαμε στην παραλιακή και είδαμε τα πλωτά μπαρ και εστιατόρια, περάσαμε τη γέφυρα που οδηγεί στο The Point, το μεγαλύτερη εμπορικό κέντρο της Μάλτας, για να περιπλανηθούμε στα όμορφα δρομάκια. Διασχίσαμε φανταχτερές κιονοστοιχίες, ατενίσαμε τα πολύχρωμα μαλτέζικα μπαλκόνια και τις αρ ντεκό και αρ νουβό προσόψεις, που κάποτε καθόριζαν το αστικό τοπίο της πόλης. Αφού ήπιαμε μια μπύρα και τσιμπήσαμε κάτι, επιστρέψαμε στη βάση μας.

Στη Σλιέμα, εκτός από το λεωφορείο, μπορείς να πας και με καραβάκι, καθώς βρίσκεται ακριβώς απέναντι από τη Βαλέτα.

Απέναντι από τη Βαλέτα, αλλά από την άλλη μεριά, βρίσκονται και οι Τρεις Πόλεις, η Cospicua, η Senglea και η Vittoriosa (ή αντίστοιχα Bormla, L-Isla και Birgu), όπως είπα και πιο πάνω. Εκεί μπορείς να πας είτε με λεωφορείο, είτε με το ferry (2.5 ευρώ το άτομο, η μονή διαδρομή, ή 4,5 με επιστροφή) είτε με τις παραδοσιακές γόνδολες της Μάλτας (3 ευρώ, το άτομο η μονή διαδρομή ή 10 ευρώ το άτομο, η μίνι κρουαζιέρα και στις 3 πόλεις). Πρόκειται για τρεις οχυρωμένες πόλεις, με στενά δρομάκια, μεσαιωνική αρχιτεκτονική, ιστορικά φρούρια και αυθεντική μαλτέζικη ατμόσφαιρα.

Εδώ (Birgu) βρίσκεται και το Fort St. Angelo (il-Fortizza Sant’ Anġlu), το μεσαιωνικό κάστρο του 1530, που όμως έχει και ρωμαϊκές και βυζαντινές ρίζες. Είναι Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO. Η είσοδος είναι δωρεάν.

Αφού βρισκόμαστε στις τρεις πόλεις, επιβάλλεται μια επίσκεψη στο Παλάτι του Μεγάλου Μάγιστρου. Ένα επίσης ένα σημαντικό αξιοθέατο, όπου μπορεί κανείς να δει μια μεγάλη συλλογή όπλων και πυρομαχικών: κράνη ιππότη, πιστόλια, βαλλίστρες, γενικά, κάθε είδους στρατιωτικά σκεύη διαφόρων εποχών και στρατών.

Τα δωμάτια του ανακτόρου αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής, καθώς τα διακρίνει μια βασιλική ομορφιά και πολυτέλεια. Οι υπέροχες τοιχογραφίες, τα μανεκέν των ιπποτών και το ψηφιδωτό μωσαϊκό, προσφέρουν πραγματική αισθητική απόλαυση. Η εσωτερική αυλή είναι διακοσμημένη με σιντριβάνι και ονομάζεται αυλή του Ποσειδώνα. Η είσοδος κοστίζει 6 ευρώ το άτομο.

Το πιο ωραίο όμως, στις τρεις πόλεις είναι η βόλτα στα σοκάκια της. Υπέροχες λεπτομέρειες, χρωματιστά μπαλκόνια, γλάστρες και λουλούδια παντού και μεσαιωνική ατμόσφαιρα.

Και μια ήσυχη πλατεία, η La Guardiola (Safe Haven Gardens), απ όπου βλέπεις απέναντι τη Βαλέτα.

Μετά τις 3 πόλεις, σειρά έχει το Marsaxlokk. Ένα γοητευτικό μικρό ψαροχώρι, νότια της Μάλτας, με το μικρό του λιμανάκι γεμάτο με υπέροχα μαλτέζικα σκάφη με έντονα χρώματα. Ωραία μαγαζιά για φαγητό και καφέ, πάνω στη θάλασσα και παραλία για μπάνιο. Εδώ κάναμε το πρώτο μας μπάνιο στη Μάλτα, αλλά η παραλία δεν μας ενθουσίασε. Το φαγητό όμως στο παραλιακό Cafe De Paris, ήταν πολύ καλό και σε λογικές τιμές.

Μία μέρα είναι αφιερωμένη στο Γκόζο (Gozo), το δεύτερο από τα τρία νησιά, που αποτελούν τη Μάλτα. Το Γκόζο είναι γνωστό και ως νησί της Καλυψώς, καθώς εκεί λέγεται, ότι έζησε ο Οδυσσέας με την Καλυψώ, εφτά χρόνια, πριν επιστρέψει στην Ιθάκη. Από το λιμάνι του Cirkewwa, πήραμε το φέρυ (στο οποίο μπήκαμε με φισούνα!) και περάσαμε στο λιμάνι του Mgarr, απ όπου ξεκίνησε και η ξενάγηση.

Με το λεωφορείο (το εισιτήριο μιας εβδομάδας, που είχαμε βγάλει στη Βαλέτα, ισχύει και εδώ) διασχίσαμε ένα κομμάτι του νησιού, βλέποντας χωριουδάκια, εξοχή και ναούς.

Κάναμε μια στάση στην πρωτεύουσα, την Βικτώρια (Victoria, Ir-Rabat Għawdex). Μια όμορφη μεσαιωνική (τι άλλο;) πόλη, με γραφικά δρομάκια και χρωματιστά μπαλκόνια.

Στην παραλία Dwejra ή μάλλον για την ακρίβεια στο Inland Sea Dive Site κάναμε τη δεύτερο μπάνιο. Εδώ βρίσκεται το Azure Window (Γαλάζιο Παράθυρο), δημοφιλής τόπος γυρισμάτων ταινιών και σειρών όπως το Game of Thrones. Το μεγαλύτερο κομμάτι του έχει καταρρεύσει και πια είναι ορατό μόνο μέσα από τη θάλασσα. Κολυμπήσαμε σ αυτό και είναι πραγματικά ιδιαίτερο. Μπορείς όμως να το περάσεις και με βάρκα, με εισιτήριο 5 ευρώ, νομίζω.

Ένα σημαντικό αξιοθέατο του νησιού, στη μέση του πουθενά, είναι ο ναός του Προσκυνήματος της Παναγίας (Santwarju Bażilika tal-Madonna ta’ Pinu). Ο ναός έχει χτιστεί πριν το 1500 (χωρίς να ξέρουμε ακριβώς πότε) και θεωρείται αρχιτεκτονικό μεγαλούργημα. Ο εξωτερικός του χώρος είναι εντυπωσιακός, ενώ το εσωτερικό του, είναι μάλλον λιτό. Η θέα από τον περίβολο είναι υπέροχη.

Επόμενη στάση η παραλία της Ramla, όπου κάναμε το τελευταίο μπάνιο μας. Πολλά υποσχόμενη, τεράστια και αμμώδης παραλία, που όμως στα πρώτα μέτρα, μέσα στο νερό, έχει μεγάλες πέτρες, που κάνει δύσκολη την είσοδο στη θάλασσα. Παρ΄ όλα αυτά, απολαύσαμε το μπάνιο μας στα μάλλον ρηχά νερά, φάγαμε και δροσιστήκαμε με τοπικές μπύρες, στο beach bar, που είχε πολύ καλό φαγητό και τιμές, όπως στη Βαλέτα και είδαμε τη σπηλιά της Καλυψώς, πάνω στο βράχο.

Στο πλοίο της επιστροφής, γνωρίσαμε τον Ράιαν, ένα πολίτη του κόσμου, που τα τελευταία 5 χρόνια ζει στη Μάλτα και μας είπε διάφορα στοιχεία για τη ζωή στο νησί.

Γυρνώντας στη Βαλέτα, είδαμε τους στολισμούς για την επερχόμενη γιορτή του Αγίου Παύλου.

Ένα άλλο νησάκι, που ανήκει στη Μάλτα, είναι το Comino. Η επίσκεψη σ αυτό γίνεται κυρίως με καραβάκι ή οργανωμένη κρουαζιέρα, γιατί η ομορφιά του είναι στα κρυστάλλινα νερά του και στα ιδιαίτερα μέρη για μπάνιο. Φημίζεται για τις υπέροχες παραλίες του, την Μπλε Λιμνοθάλασσα (Blue Lagoon) και την Κρυστάλλινη Λιμνοθάλασσα (Crystal Lagoon).

Καινούρια μέρα, αφιερωμένη στο Għar Dalam, ένα προϊστορικό σπήλαιο με παλαιολιθική τέχνη και μουσείο με μεγάλη συλλογή, από απολιθώματα ελεφάντων, ιπποπόταμων, ελαφιών και πολλά άλλα μικρότερα ζώα, αλλά και τεχνουργήματα από την Εποχή των Παγετώνων. Το εισιτήριο κοστίζει 6.5 ευρώ το άτομο.

Τόσο τα ευρήματα που εκτείθονταν στο μουσείο, όσο και το σπήλαιο, ήταν εντυπωσιακά.

Έξω από το σπήλαιο υπάρχουν οχυρώσεις και πολυβολεία, απομεινάρια του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου. Και στα τοιχώματα του σπηλαίου υπάρχουν χαραγμένα γράμματα και νούμερα των Βρετανών στρατιωτών, σχετικά με τα πυρομαχικά, που φυλάσσονταν εδώ.

Ένα από τα πολυβολεία και τα χαραγμένα σύμβολα, στους τοίχους του σπηλαίου!

Ένα άλλο ιδιαίτερα ενδιαφέρον αξιοθέατο είναι οι ιστορικοί ναοί Hagar Qim και Mnajdra. Πρόκειται για τους καλύτερα διατηρημένους ναούς, αποκλειστικά χτισμένους από ασβεστόλιθο στη Μάλτα. Οι ναοί αυτοί χρονολογούνται από το 3.200 π.Χ. Το εισιτήριο επίσκεψης και για τους δύο ναούς είναι 10 ευρώ.

Οι εντυπωσιακοί ναοί!

Ένα πολύ σημαντικό μέρος της Μάλτας, είναι η Mdina, ή αλλιώς Città Vecchia, η παλιά πρωτεύουσα του νησιού. Βρίσκεται μισή ώρα μακριά από τη Βαλέτα και μπορεί να πάει κάποιος με το λεωφορείο. Πλαισιωμένη από μπαρόκ κτίρια, μεσαιωνικά κάστρα και γραφικά σοκάκια με φιλόξενους κατοίκους, αποτελεί ένα πραγματικό κόσμημα για το νησί.

Η κεντρική πύλη της Μντίνας και μία ακόμα!

Ονομάζεται και «σιωπηλή πόλη» και οι ρίζες της φτάνουν πίσω, περισσότερο από 4.000 χρόνια, καθιστώντας την μια από τις παλαιότερες συνεχώς κατοικημένες πόλεις της Ευρώπης. Οι Φοινίκες, οι Ρωμαίοι, οι Άραβες και οι Νορμανδοί έχουν αφήσει το σημάδι τους στη Μντίνα, συμβάλλοντας στην ποικιλομορφία των αρχιτεκτονικών επιρροών της πόλης.

Η πρώτη φωτογραφία είναι της Ελληνικής πύλης και κάποιες ακόμα!

Το όνομα “Mdina” προέρχεται από τη φοινικική λέξη “Madin“, που σημαίνει προστατευμένη θέση. Η πόλη είναι κτισμένη σε μια ψηλή κορυφή, περιτριγυρισμένη από καταπράσινους λόφους, που την έκαναν ιδανική για την προστασία από εισβολές και εχθρούς.

Η θέα αλλά και όλη η παλιά πόλη της Μντίνας, είναι υπέροχες!

Η Μντίνα είναι πολύ όμορφη και ήσυχη, με υπέροχες γωνιές και έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα, που της δίνει μια ατμόσφαιρα μαγευτική.

Όμορφες γωνιές, που κάνουν τη βόλτα στην πόλη μαγευτική!

Εδώ δοκιμάσαμε και το παραδοσιακό πιάτο Stuffat Tal-Fenek, κουνέλι στην κατσαρόλα με λαχανικά, σιγοβρασμένο σε κρασί, στο πανέμορφο Coogi’s Restaurant & Tea Garden.

Το πανέμορφο εστιατόριο, με το παραδοσιακό φαγητό! Έχει και ταράτσα με θέα!

Έξω από την Μντίνα, βρίσκεται η Ραμπάτ, που επίσης αξίζει να επισκεφτεί κάποιος. Είναι γραφική, με υπέροχες γωνιές και μαγαζάκια, για φαγητό ή καφέ και μπορείς να τη δεις με λίγο περπάτημα. Η πόλη φιλοξενεί της διάσημες κατακόμβες, ένα συναρπαστικό υπόγειο δίκτυο τάφων που χρονολογούνται από την ρωμαϊκή περίοδο.

Η Ραμπάτ έχει επίσης πολύ όμορφες λεπτομέρειες!

Εδώ οι σημαιοστολισμοί και τα λάβαρα, για τη γιορτή του Αγίου Παύλου, ξεπερνούν κάθε προσδοκία.

Οι δε στολισμοί για τη γιορτή του Αγίου Παύλου, ξεπερνούν κάθε φαντασία! Ένα μικρό δείγμα, εδώ!

Το πράσινο και τα λουλούδια στα πάρκα είναι εντυπωσιακά και δροσίζουν τον επισκέπτη, στην κάψα του καλοκαιριού. Εκτός του ότι ομορφαίνουν τον τόπο.

Από τη Μντίνα, πολύ κοντά με το λεωφορείο, βρίσκεται ένα καταπληκτικό πάρκο, το Ta’ Qali, που εκτός από χώρο αναψυχής περιλαμβάνει και ένα καλλιτεχνικό χωριό (Ta’ Qali Artisan Village).

Το πάρκο μας εντυπωσίασε με την ομορφιά και την οργάνωσή του!

Κρυμμένο στο κέντρο της Μάλτας, το τεράστιο αυτό πάρκο, είναι ένα ακμάζον κέντρο για τον ελεύθερο χρόνο, τον πολιτισμό και την ιστορία. Ένα πρώην αεροδρόμιο του Β ‘ΠΠ έχει μετατραπεί σε έναν προορισμό, που απευθύνεται σε λάτρεις της φύσης, της τέχνης και της ιστορίας.

Με τις σκάλες και τις καμάρες, το έχουν κάνει να μοιάζει σαν μεσαιωνική πολιτεία, από μόνο του!

Από στρατηγικό σημείο για τη Βασιλική Πολεμική Αεροπορία, λόγω του κρίσιμου ρόλου της Μάλτας καθ ‘όλη τη διάρκεια του πολέμου, το αεροδρόμιο εγκαταλείφθηκε, με το τέλος των μαχών, αλλά η ιστορία του δεν σταμάτησε εκεί. Η περιοχή μετατράπηκε σε ένα μεγάλο εθνικό πάρκο, τιμώντας την πλούσια ιστορία και την σημαντική συνεισφορά του νησιού.

Τις μέρες, που βρεθήκαμε στη Μάλτα, διεξαγόταν εδώ, το φεστιβάλ μπύρας (Farsonsbeerfestival) και φυσικά το επισκεφθήκαμε.

Την οργάνωση είχε αναλάβει μια τοπική ζυθοποιεία και είχε διάφορες μπύρες (φυσικά!), φαγητό, συναυλίες σε τρεις διαφορετικές σκηνές και διάφορα παιχνίδια. Ήταν πολύ ωραίο και είχε αρκετό κόσμο. Αυτό που μας εντυπωσίασε θετικά, ήταν η πολύ εύκολη πρόσβαση, σε όλους τους χώρους (ακόμα και σε μέρη με χώμα ή γκαζόν), των ΑΜΕΑ. Θα τους δώσω ένα έξτρα μπράβο, γι αυτό!

Εδώ φάγαμε και το παγωτό στην πλάκα, μια διαδικασία διασκεδαστική, που μπορείτε να δείτε στο βίντεο!

Μας χάρισαν και μπλούζα του φεστιβάλ! Μεγειά μας!

Η ενοριακή εκκλησία της Mosta Rotunda ή το Mosta Dome (από τον τρούλο, που είναι ένας από τους μεγαλύτερους στον κόσμο), είναι ένα ακόμα αξιοθέατο της κεντρικής Μάλτας και κοντά στο πάρκο. Ο θόλος είναι τόσο μεγάλος, που είναι ορατός σε απόσταση από πολλά διαφορετικά σημεία στο νησί. Η εντυπωσιακή νεοκλασική εκκλησία σχεδιάστηκε από τον Grognet de Vassé και η κατασκευή ξεκίνησε το 1833. Χρειάστηκαν 27 χρόνια για να χτιστεί η εκκλησία και ολόκληρος ο θόλος κατασκευάστηκε χωρίς τη χρήση ικριωμάτων.

Και για του λόγου το αληθές….!

Η αρχιτεκτονική της προσομοιάζει με το Πάνθεον της Ρώμης και οι τοιχογραφίες ζωγραφίστηκαν από τον Guiseppe Calì. Η Μόστα είναι διάσημη, για το ότι επέζησε από τον βομβαρδισμό του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου. Τον Απρίλιο του 1942 και ενώ περισσότερα από 300 άτομα βρισκόταν στο ιερό, μια μεγάλη βόμβα διαπέρασε τον τρούλο αλλά δεν εξερράγη. Αυτό το γεγονός είναι γνωστό ως « Θαύμα της Μόστα ». Το σημείο όπου η βόμβα εισήλθε στον τρούλο είναι ακόμα ορατό στην οροφή και ένα αντίγραφο της βόμβας υπάρχει στο χώρο.

Εκτός από τη Σλιέμα, που είπα πιο πάνω, μια άλλη γνωστή λουτρόπολη του νησιού είναι το Σεντ Τζούλιανς (San Ġiljan). Το επισκεφτήκαμε κι αυτό, αλλά μείναμε πολύ λίγο, καθώς η τουριστική βιομηχανία δεν μας ενδιαφέρει.

Αυτό ήταν πολύ εντυπωσιακό!

Και για όσους δεν κατάλαβαν, εδώ οδηγούν ανάποδα!

Οπότε επιστρέψαμε στη Σλιέμα, για να επισκεφτούμε το νησί Μανοέλ (Manoel Island), που βρίσκεται στο κέντρο του λιμανιού Marsamxett και συνδέεται με τη στεριά με μια γέφυρα. Χρησιμοποιήθηκε παλιότερα, ως κέντρο απομόνωσης για ένα ξέσπασμα πανώλης και χολέρας, και υπάρχει, ακόμα και σήμερα, ένα συγκρότημα καραντίνας . Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται το οχυρό Manoel, που χτίστηκε από τους Ιππότες της Μάλτας τον 18ο αιώνα, από ασβεστόλιθο και έχει εμφανιστεί στο Game of Thrones.

Το νησάκι δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο, αλλά είχε ενδιαφέρον η βόλτα σ αυτό! Έχει και μίνι λεωφορείο, που σε κάνει το γύρο!

Η βόλτα όμως χρειάζεται και ξεκούραση, οπότε μια δροσερή μπύρα και φαγητό στο Il-Fortizza, δίπλα στο φρούριο και με θέα τη θάλασσα, ήταν το ιδανικό διάλειμμα.

Πολύ ωραίο μαγαζί, με θέα στη θάλασσα και πισίνα με θαλασσινό νερό!

Στο δρόμο πίσω από το δωμάτιο που μέναμε βρίσκεται η Οικία Rocca Piccola. Ουσιαστικά πρόκειται για παλάτι και είναι ανοικτό για το κοινό 10.00-17.00 καθημερινά, εκτός Κυριακής. Κατασκευάστηκε το 1580 και διαθέτει 50 δωμάτια, εκ των οποίων δύο είναι βιβλιοθήκες, δύο τραπεζαρίες και ένα ξωκλήσι. Στο παλάτι λειτουργεί και εστιατόριο καθώς και μια μικρή ανακαινισμένη μονάδα B&B. Το εισιτήριο είναι 6.5 ευρώ.

Μια ιδέα από το εσωτερικό της παραδοσιακής κατοικίας!

Πολύ κοντά επίσης στο σπίτι μας ήταν και η εκκλησία St Paul of the Shipwreck Church, του 1570 και θεωρείται μία από τις παλαιότερες της πόλης. Ο Άγιος Παύλος είναι ο πολιούχος της πόλης!

Δύσκολο να την εντοπίσεις εξωτερικά, αλλά μεγαλειώδης εσωτερικά!

Στη Μάλτα βρίσκεται και το χωριό του Ποπάυ, ένα χωριό, που φτιάχτηκε για την ομώνυμη ταινία και παραμένει ως τουριστική ατραξιόν. Το εισιτήριο εισόδου κοστίζει 25 ευρώ.

Εντυπωσιακή κατασκευή, αλλά δεν ξέρω αν αξίζει 25 ευρώ εισιτήριο!

Η Βαλέτα έχει πολλά μαγαζιά, μέσα στα ατμοσφαιρικά καντούνια της, με τα χρωματιστά μπαλκονάκια. Καθίσαμε σε αρκετά από τα καφέ, εστιατόρια και μπαρ της που φιλοξενούνται σε κτήρια ηλικίας 200 ετών. Το αγαπημένο μας ήταν το Tal Kafe, με υπέροχη ατμόσφαιρα και με fredo όπως στην Ελλάδα. Αλλά και το Coffee Circus στα σκαλάκια, με θέα τη θάλασσα και τους καφέδες και στα ελληνικά, ήταν επίσης πολύ χαριτωμένο.

Κάποια από τα καφέ και η θέα στα σκαλάκια!

Το πιο ωραίο εστιατόριο, που φάγαμε, ήταν το Il Gifen, μέσα σε ένα απ αυτά τα παλιά κτήρια, με παραδοσιακό φαγητό Μάλτας, αλλά και ιταλική κουζίνα. Το βρήκαμε τυχαία, καθώς περιδιαβαίναμε στους δρόμους της πόλης.

Εγγυημένα το καλύτερο φαγητό. Αν βρεθείτε στη Βαλέτα, μην το χάσετε!

Γενικά η κουζίνα τους είναι μεσογειακή, με επιρροές από την Ιταλία και την Αφρική και αγαπούν πολύ το κουνέλι, ως φαγητό, όχι ως κατοικίδιο.

Τα παλιά κτήρια κρύβουν διάφορους τέτοιους θησαυρούς, για φαγητό, καφέ ή ποτό και πρέπει να έχεις το νου σου, γιατί δεν έχουν μεγάλες και εντυπωσιακές ταμπέλες, να σε ενημερώνουν.

Ένα πολύ όμορφο μαγαζί, για φαγητό και καφέ ή παγωτό ήταν και το Cafe Jubilee!

Στο ταξίδι μας, είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε ένα φεστιβάλ μπύρας, ένα φεστιβάλ παραδοσιακού φαγητού, την εβδομάδα μόδας, που γινόταν σε υπαίθριο χώρο, ένα installation για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, μία συναυλία, μία εκκλησιαστική αγγλική χορωδία, τους εορτασμούς για την ημέρα του Αγίου Παύλου, καθώς και μια λιτανεία, κάπως ιδιαίτερη.

Γενικά η Μάλτα είναι ένα όμορφο νησί. Οι μεσαιωνικές της πόλεις είναι πολύ όμορφες, με υπέροχες γωνιές, ενώ οι λουτροπόλεις της είναι μάλλον αδιάφορες και με τεράστια ξενοδοχειακά συγκροτήματα. Παντού όμως είναι πολύ οργανωμένη και έχει ότι θέλει ο επισκέπτης.

Η γλώσσα τους είναι ένα μείγμα αραβικών και ιταλικών, με ανάλαφρη προφορά και έχουν νόμισμα το ευρώ, καθώς ανήκουν στην ΕΕ από το 2004.

Οδηγούν δεξιά, καθώς έχουν επιρροές από την αγγλική κυριαρχία, γι αυτό προσοχή, όταν περνάτε τους δρόμους και έχουν πρίζες αγγλικού τύπου, οπότε χρειάζεστε αντάπτορα. Κάποια καταλύματα τον διαθέτουν, όπως αυτό που μείναμε εμείς, γι αυτό ρωτήστε.

Στα λεωφορεία τους, αλλά και στα μαγαζιά, που μπαίναμε, είχαν πολύ χαμηλά τη θερμοκρασία (18 βαθμοί), που έκανε μεγάλη αντίθεση με την εξωτερική ζέστη.

Και μηχάνημα για να γεμίζεις το μπουκάλι σου με νερό! Το μισό λίτρο 15 λεπτά!