Δεκέμβριος 2025
Το Εδιμβούργο ή Έντινμπρο, όπως το λένε οι ντόπιοι, είναι μια πόλη μαγική. Έχει μια ατμόσφαιρα μυστηριακή και παραμυθένια και μια ομορφιά που χάνεται στο χρόνο. Παράλληλα τις γιορτές γίνεται φωτεινό και πολύχρωμο.
Η αρχιτεκτονική του και ο μουντός καιρός του δημιουργούν την εντύπωση, ότι κάνεις μια βόλτα στο παρελθόν. Το “Βασιλικό Μίλι” και η “οδός Βικτώριας” σε μεταφέρουν στις ταινίες του Χάρυ Πότερ και στη μαγεία, που περιέχουν. Και το “Κάστρο του Εδιμβούργου” εντυπωσιάζει με τη μεγαλοπρέπειά του και το περιεχόμενό του.
Ας τα πάρουμε όμως από την αρχή.
Φτάσαμε στο Εδιμβούργο στις 28 Δεκεμβρίου το πρωί, αεροπορικώς από Αθήνα (αεροπορικά εισιτήρια με επιστροφή από Λονδίνο, με την Aegean 130 ευρώ το άτομο, με χειραποσκευή και βαλίτσα καμπίνας). Το αεροδρόμιο είναι σχετικά μικρό και από το αεροπλάνο πήγαμε με τα πόδια στο κεντρικό κτήριο. Για το ταξίδι στην Βρετανία, απαιτείται διαβατήριο και τουριστική βίζα ΕΤΑ (Electronic Travel Authorization), βγαίνει ηλεκτρονικά, κοστίζει 16 λίρες (18 ευρώ) και ισχύει για 2 χρόνια].


Το αεροδρόμιο και ο περίεργος πύργος ελέγχου, που πολύ μας άρεσε!
Από εκεί πήραμε το τραμ (9,5 λίρες -11 ευρώ, το άτομο με επιστροφή) και αφού περπατήσαμε 5 λεπτά, φτάσαμε στο κατάλυμα “Cairn Hotel & Apartments“, όπου θα μέναμε για 3 βράδια (συνολικά 482 ευρώ με πρωινό).


Το ξενοδοχείο ήταν πολύ χαριτωμένο και οι χώροι του, πολύ προσεγμένοι!
Το ξενοδοχείο ήταν πολύ όμορφο, σε ήσυχη γειτονιά, κάτω από το λόφο Κάλτον και πολύ κοντά στο ιστορικό κέντρο. Αφού αφήσαμε τα πράγματά μας βγήκαμε για την πρώτη μας βόλτα.
Περπατώντας προς την Princess Str, τον κεντρικό δρόμο, όπου βρίσκεται και η μεγαλύτερη χριστουγεννιάτικη αγορά, θαυμάζουμε τα εντυπωσιακά κτήρια, τόσο σε μέγεθος, όσο και σε περίτεχνη διακόσμηση. Οι δρόμοι είναι φαρδείς με μεγάλα πεζοδρόμια, ποδηλατόδρομους και ράμπες για την εύκολη διέλευση των ανθρώπων με κινητικά προβλήματα. Η ένδειξη στις διαβάσεις, για να κοιτάμε δεξιά πριν περάσουμε το δρόμο, βοηθάει πολύ, καθώς εδώ οδηγούν ανάποδα, σε σχέση με μας.



Οι πρώτες εικόνες της πόλης!
Περνάμε από το ξενοδοχείο The Balmoral, ένα ιστορικό κτήριο γεωργιανής αρχιτεκτονικής, γνωστό για τον επιβλητικό πύργο του ρολογιού του, που ξεχωρίζει στον ορίζοντα. Είναι ένα ορόσημο της πόλης, σύμβολο πολυτέλειας και ιστορίας, με το ρολόι του να πηγαίνει πάντα 3 λεπτά μπροστά, ένα έθιμο που προσθέτει στην ατμόσφαιρα του ξενοδοχείου.

Το αρχοντικό Balmoral!
Στο Waverley Market έχουμε την ευκαιρία να ακούσουμε πίπιζα, από έναν αυθεντικό σκωτσέζο και από την ταράτσα του κτηρίου, βλέπουμε μια άποψη της πόλης.



Το Μνημείο του Σκοτ (Scott Monument) είναι ένα από τα πιο εμβληματικά αξιοθέατα της πόλης και από τα μεγαλύτερα αφιερωμένα σε συγγραφέα στον κόσμο. Ένας εντυπωσιακός νεογοτθικός πύργος του 1840, ύψους περίπου 61 μέτρων, αφιερωμένος στον Σκωτσέζο συγγραφέα Σερ Γουόλτερ Σκοτ. Στο κέντρο βρίσκεται το άγαλμα του Σκοτ από τον γλύπτη Sir John Steell. Ο πύργος διαθέτει σπειροειδείς σκάλες, που οδηγούν σε διάφορα επίπεδα με εκπληκτική θέα στην πόλη. Το εξωτερικό είναι διάσπαρτο με πάνω από 64 φιγούρες εμπνευσμένες από τα έργα του συγγραφέα. Το βράδυ φωταγωγείται με μια παλέτα χρωματιστών φώτων, που του δίνει μια άλλη οπτική.


Το μνημείο με το φως της ημέρας και με τον εορταστικό φωτισμό του το βράδυ!
Πίσω από το μνημείο βρίσκεται το πάρκο East Princes Street Gardens, ένα πολύ όμορφο δημόσιο πάρκο , ανάμεσα στην παλιά και την νέα πόλη του Εδιμβούργου. Εδώ φιλοξενείται η χριστουγεννιάτικη αγορά, η οποία είναι πολύ οργανωμένη και έχει πολλά περίπτερα κυρίως με φαγητό και ποτό. Επίσης διαθέτει και ένα πάρκο δραστηριοτήτων για παιδιά (και όχι μόνο) καθώς και το Edinburgh Eye (κατά το London Eye)



Το πάρκο έχει μνημεία, σιντριβάνι, αγάλματα και σκιουράκια, που τρέχουν γύρω γύρω.



Το χριστουγεννιάτικο πάρκο δραστηριοτήτων και δεξιά το Edinburgh Eye!


Η περίεργη ψησταριά για τους σολομούς και το αποτέλεσμα στο πιάτο! Και φυσικά συνοδευμένο με ζεστό κρασί (εδώ το λένε muled wine)!
Στην άκρη του πάρκου βρίσκεται η Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας (National Galleries of Scotland), ένας εντυπωσιακός πολιτιστικός χώρος ο οποίος συνδυάζει την κλασική αρχιτεκτονική με μια εξαιρετική συλλογή ευρωπαϊκής και σκωτσέζικης τέχνης. Στις αίθουσες της υπάρχουν έργα σπουδαίων καλλιτεχνών, όπως ο El Greco, Rembrandt, Botticelli αλλά και Cézanne, Gauguin, Monet κ.α, και βέβαια σημαντικών Σκοτσέζων καλλιτεχνών. Το υπέροχο είναι ότι η είσοδος είναι δωρεάν (όπως και σε όλα τα δημόσια μουσεία της χώρας) και ότι το κτίριο, τις μέρες των Χριστουγέννων, φωτίζεται καταπληκτικά!

Δίπλα ακριβώς, βρίσκεται η Σχολή Καλών Τεχνών και Αρχιτεκτονικής (The Royal Scottish Academy of Art and Architecture).

Το πάρκο όμως συνεχίζεται στο Princes Street Gardens με το σιντριβάνι Ρος (Ross Fountain) να μεσουρανεί. Φτιάχτηκε το 1872 από χυτοσίδηρο, και είναι διακοσμημένο με αγάλματα γυναικείων μορφών, οι οποίες συμβολίζουν την επιστήμη, τις τέχνες, την ποίηση και τη βιομηχανία.




Χαριτωμένα αγάλματα κοσμούν το πάρκο!
Ανηφορίζοντας προς την παλιά πόλη περνάμε από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου (New College, The University of Edinburgh), ένα από τα παλαιότερα πανεπιστήμια σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς άνοιξε το 1583. Το συγκεκριμένο κτήριο στεγάζει την σχολή Θεολογίας (School of Divinity). Όλο το οικοδόμημα εντυπωσιάζει με την αρχιτεκτονική του – γοτθικοί πύργοι, καμάρες και μια ισχυρή ακαδημαϊκή ατμόσφαιρα. Μοιάζει με σκηνικό για ταινία του “Χάρι Πότερ”: Θα μπορούσε να πει κανείς ότι αυτό είναι το Χόγκουαρτς. Την περίοδο των γιορτών φωτίζεται επίσης φαντασμαγορικά.




Το Πανεπιστήμιο, τόσο εξωτερικά, όσο και εσωτερικά αποπνέει μια μυστηριακή ατμόσφαιρα!
Μπαίνοντας στο Βασιλικό Μίλι (Royal Mile), τον κεντρικό δρόμο της παλιάς πόλης, που οδηγεί στο κάστρο της πόλης, σου δημιουργείται η εντύπωση ότι μπαίνεις στο σκηνικό μιας ταινίας. Η γοτθική αρχιτεκτονική, που κάνει τα κτήρια επιβλητικά, ο δρόμος με τους κυβόλιθους και τα χαριτωμένα μαγαζάκια με τα χρωματιστά πλαίσια σε μεταφέρουν στο παρελθόν.




Όλη η διαδρομή, είναι μια βόλτα στο χθες!
Κάνουμε μια γύρα στην αγορά της Εκκλησίας Κερκ (Tron Kirk Market), ένα χαρακτηριστικό κτήριο του Εδιμβούργου. Χτισμένο το 17ο αι., αν και δεν χρησιμοποιείται ως εκκλησία από το 1952, παραμένει σημείο ενδιαφέροντος, κυρίως λόγω της αρχιτεκτονικής του και της ιδιαίτερης ξύλινης σκεπής του.


Η βραδιά όμως ολοκληρώνεται με την επιστροφή μας στην αγορά του Princess Park, για να έχουμε και μια βραδινή άποψη!


Η επόμενη μέρα μας φέρνει πάλι στο Βασιλικό μίλι, για να το γνωρίσουμε με λεπτομέρεια.
Αυτός ο δρόμος έχει μήκος ενός μιλίου (εξ ου και το όνομα) και συνδέει δύο σημαντικά μνημεία για την ιστορία της πόλης αλλά και ολόκληρου του Ηνωμένου Βασιλείου: Το Κάστρο του Εδιμβούργου (Edinburgh Castle) και το Βασιλικό Παλάτι (Holyroodhouse Palace).



Ένα μίλι μαγικής διαδρομής!
Μας εξιτάρουν τα στενά σοκάκια, ανάμεσα στα κτήρια, που οδηγούν στην κάτω πόλη και θέλουμε να τα κατέβουμε όλα, αλλά αυτό είναι μάλλον αδύνατο. Το πιο γνωστό απ όλα, το οποίο είναι και επισκέψιμο είναι το Σοκάκι της Μαίρη Κινγκ (The Mary King’s Close). Αυτό που το κάνει πιο ιδιαίτερο σε σχέση με τα υπόλοιπα, είναι οι θρύλοι, που έχουν συνδεθεί με το όνομά του, για στοιχειωμένα υπόγεια και φαντάσματα, που κυκλοφορούν στα υπόγειά του. Αν θέλετε να το επισκεφθείτε, τα εισιτήρια ξεκινούν από 24 λίρες (περίπου 28 ευρώ).



Η είσοδος στο σοκάκι της Μαίρης Κινγκ σε προϊδεάζει για το τι συνέβαινε εδώ!
Περνάμε από την πλατεία του Κοινοβουλίου (Parliament Sqr) και γνωρίζουμε τα κτήρια, που την περιβάλουν.


Φτάνουμε στον Καθεδρικό του Αγίου Αιγιδίου (St Giles’ Cathedral). Είναι ένας από τους πιο εμβληματικούς θρησκευτικούς ναούς της πόλης, καθώς εδώ κήρυττε ο μεταρρυθμιστής Τζον Νοξ. Έχει εντυπωσιακή γοτθική αρχιτεκτονική, με όμορφα βιτρό. Ιδρύθηκε τον 12ο αιώνα και έχει λειτουργήσει ως τόπος λατρείας για πάνω από 900 χρόνια. Η σημερινή μορφή του κτηρίου, χρονολογείται κυρίως από τον 14ο έως τον 16ο αιώνα, με μεταγενέστερες ανακαινίσεις και προσθήκες στον 19ο και 20ο αιώνα. Ο ναός είναι γνωστός και ως “High Kirk of Edinburgh” και αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους εκκλησιαστικούς και ιστορικούς χώρους της πόλης.


Μπαίνοντας σε ένα από τα σοκάκια βρισκόμαστε στην αυλή του Riddles Court, ενός γοητευτικού κτηρίου, στην καρδιά ενός μνημείου παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO. Το διέσωσε ο κοινωνιολόγος Πάτρικ Γκέντες και ίδρυσε ένα πανεπιστήμιο στη θέση του.




Το The Hub είναι ένα δημόσιο κτίριο τεχνών και εκδηλώσεων στο κέντρο του Εδιμβούργου, που στεγάζει την έδρα του Διεθνούς Φεστιβάλ του Εδιμβούργου. Αποτελεί ένα εξέχον ορόσημο, καθώς το ψηλό γοτθικό κωδωνοστάσιό του (71,7 μέτρα) είναι το ψηλότερο σημείο της πόλης. Το κτήριο κάποτε ήταν η εκκλησία του Αγίου Ιωάννη (Highland Tolbooth St John’s Church). Η επιβλητική του εμφάνιση σε μπερδεύει και νομίζεις ότι είναι ο καθεδρικός.

Έχουν μια τάση να αλλάζουν χρήση στις εκκλησίες τους. Ίσως λόγω αλλαγής δόγματος!
Στο Βασιλικό Μίλι βρίσκεται και το μνημείο The Witches Well, που αφορά στο κάψιμο των μαγισσών. Γενικά η μαγεία είναι κάτι πολύ ιδιαίτερο γι αυτήν την πόλη και την μνημονεύουν με πολλούς τρόπους.
Στο Μουσείο Ψευδαισθήσεων (Camera Obscura & World of Illusions) παίζουμε με τους παραμορφωτικούς καθρέφτες και αφού φωτογραφίζουμε τον Brave heart, φτάνουμε στο Κάστρο του Εδιμβούργου (Edinburgh Castle).


Οι Σκώτοι προέρχονται από ιρλανδικά φύλα, που αφού εγκαταστάθηκαν στη σημερινή Σκωτία, αναμίχθηκαν με με τους ιθαγενείς Πίκτους (Picts) και άλλες φυλές (Βρετανούς, Άγγλους, Βίκινγκς), δημιουργώντας το Βασίλειο της Σκωτίας (Alba) τον 9ο αιώνα! Η αμφίεση αυτή, μάλλον προκύπτει από τους Βίκινγκς!
Στο επιβλητικό κάστρο βρίσκονται, εκτός από το Βασιλικό Ανάκτορο (Royal Palace) του εκάστοτε βασιλιά της Σκωτίας (όταν ήταν αυτόνομο κράτος), το Εθνικό Πολεμικό Μουσείο (National War Museum), το Μουσείο Ιστορίας (Museum of The Royal Regiment of Scotland) και το κανόνι Mons Meg.










Το κάστρο είναι τεράστιο και ιδιαίτερα επιβλητικό!
Το κάστρο είναι χτισμένο στην κορυφή ενός λόφου από ηφαιστειογενείς βράχους. Χτίστηκε περίπου το 12ο αιώνα και εκτός από οχυρό ήταν και βασιλική κατοικία.


Έχει δε, απρόσκοπτη θέα προς όλη την πόλη, μέχρι τη θάλασσα!
Το πολεμικό μουσείο περιλαμβάνει αντικείμενα που χρησιμοποιήθηκαν από τις ένοπλες δυνάμεις της Σκωτίας εδώ και πολλούς αιώνες, όπως σπαθιά από τα Σκωτικά Υψίπεδα , προστασία από χημικό πόλεμο και επιστολές που στάλθηκαν από τους στρατιώτες. Στεγάζει επίσης μια γκαλερί, με έργα τέχνης, και μια βιβλιοθήκη.






Το μουσείο Ιστορίας περιέχει τις συλλογές των Βασιλικών Σκωτών και του Βασιλικού Συντάγματος της Σκωτίας.






Εκτός από τα διάφορα αντικείμενα της σκωτσέζικης ιστορίας, ανακαλύψαμε και ελληνικές δραχμές, μαζί με τη σημαία των Ναζί!!!!
Το κανόνι με ονοματεπώνυμο (Mons Meg), θεωρούνταν κάποτε στρατιωτική τεχνολογία αιχμής. Δώρο προς τον Βασιλιά Ιάκωβο Β’ το 1457, το πολιορκητικό πυροβόλο έξι τόνων, μπορούσε να ρίξει μια κανονόμπαλα 150 κιλών σε απόσταση έως και 3,2 χιλιομέτρων (2 μίλια). Πήρε το όνομά του από την βελγική πόλη όπου κατασκευάστηκε.

Το κανόνι με φόντο την πόλη, που φτάνει μέχρι τη θάλασσα!
Η επίσκεψη στο κάστρο ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, γιατί μάθαμε πολλά για την ιστορία της Σκωτίας. Οι αίθουσες είναι όμορφα διατηρημένες και η επιβλητική αρχιτεκτονική αναδίδει τη δύναμη και το κύρος της βασιλικής εξουσίας.








Η θέα από τον περίβολο του κάστρου προς την πόλη είναι μαγευτική και ο κανονιοβολισμός στη 1 το μεσημέρι, με όλη την διαδικασία της άφιξης και αποχώρησης του πυροβολητή είναι εντυπωσιακός (δείτε στο βίντεο).


Η είσοδος στο κάστρο κοστίζει 20 λίρες (περίπου 23 ευρώ) το άτομο και καλό είναι να βγάλετε εισιτήρια από το ίντερνετ, γιατί συνήθως έχει μεγάλη προσέλευση (τουλάχιστον τις γιορτές).


Στον περίβολο του κάστρου υπάρχει νεκροταφείο στρατιωτικών σκύλων!
Το Παλάτι του Χόλιρουντ (The Palace of Holyroodhouse), είναι η επίσημη κατοικία του μονάρχη του Ηνωμένου Βασιλείου στη Σκωτία. Βρίσκεται στο αντίθετο άκρο από το Κάστρο του Εδιμβούργου, χρησιμεύει ως η κύρια βασιλική κατοικία στη Σκωτία από τον 16ο αι. και αποτελεί χώρο για κρατικές εκδηλώσεις και επίσημες δεξιώσεις.

Το θρυλικό Holyrood Palace από ψηλά!
Η είσοδος στο κάστρο κοστίζει 22 λίρες (25 ευρώ) με προκράτηση ή 26 (30 ευρώ) στο γκισέ.
Αφού ζήσαμε τη μαγεία του κάστρου, κατηφορίσαμε προς, τη γνωστή στους λάτρεις του Χάρυ Πότερ, ¨Διαγώνιο Αλέα¨ ή κατά κόσμο Victoria Street! Πρόκειται για ένα διάσημο, καμπυλωτό πλακόστρωτο δρόμο στην Παλιά Πόλη, γνωστό για τα πολύχρωμα κτήριά του, τα καταστήματα και τις καφετέριες, που αποτέλεσε την έμπνευση για το Diagon Alley του Χάρι Πότερ. Αυτό το γραφικό, ιστορικό δρομάκι βρίσκεται ανάμεσα στο Royal Mile και οδηγεί στην Grassmarket. Η μοναδική αρχιτεκτονική του και ο υπερυψωμένος πεζόδρομος που ονομάζεται Victoria Terrace τον κάνουν ένα σημαντικό αξιοθέατο.


Η θέα από το μπαλκόνι της Victoria str…


…και από το επίπεδο του δρόμου!
Το επίσημο κατάστημα της επωνυμίας Χάρι Πότερ (Museum Context: Retailer of Harry Potter Merchandise), καθώς και η καφετέρια “The Elephant House“, όπου λέγεται ότι η συγγραφέας Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, έγραψε κάποια από τα βιβλία της, βρίσκονται εδώ και οι θαυμαστές τους, κάνουν ουρές για να μπουν μέσα.

Από εδώ φτάνουμε στην Grassmarket, μια από τις πιο γραφικές και ζωντανές περιοχές της πόλης. Φωλιασμένη στην καρδιά της ιστορικής παλιάς πόλης του Εδιμβούργου, με εκπληκτική θέα στο κάστρο του Εδιμβούργου, η Grassmarket είναι ένας δρόμος με καταστήματα όλων των ειδών και μια σειρά από μπαρ, εστιατόρια και καφετέριες που ταιριάζουν σε όλα τα γούστα και τους προϋπολογισμούς.





Το σημείο όπου γίνονταν οι απαγχονισμοί και το συντριβάνι με φόντο τη Victoria str!
Επιστρέφουμε όμως στο Βασιλικό Μίλι, γιατί όταν βρίσκεσαι στη Σκωτία, πρέπει οπωσδήποτε να ζήσεις την Eμπειρία του Σκωτσέζικου Ουίσκι (Scotch Whisky Experience Edinburgh). Εδώ μας “μαθαίνουν” την διαδικασία απόσταξης και δημιουργίας του διάσημου ποτού, τα διάφορα είδη, ανάλογα με την περιοχή παραγωγής και τη διαφορά ανάμεσα στο Blended και το Malt με έναν απλό και χιουμοριστικό τρόπο.



Μετά την εκπαιδευτική ξενάγηση, καταλήγουμε στην αίθουσα γευσιγνωσίας, για να δοκιμάσουμε το ουίσκι της επιλογής μας, από τα 5 που αντιπροσωπεύουν τις περιοχές παραγωγής. Ομολογώ ότι παρόλο που δεν είμαι φίλη του συγκεκριμένου ποτού, αυτή η εμπειρία μου άλλαξε την άποψη που είχα.


Τέλος, στο υπόγειο του “μουσείου” είδαμε τη μεγαλύτερη συλλογή σκωτσέζικων ουίσκι. Αυτή η συλλογή αποτελείται από τουλάχιστον 3384 φιάλες και συλλέχθηκε από τον Βραζιλιάνο Claive Vidiz. Η συλλογή φυλάσσεται σε ειδικά γυάλινα και μαρμάρινα θησαυροφυλάκια.




Στη δεξιά φωτογραφία μια πρόταση συμβολικού δώρου 🙂 !
Εμείς επιλέξαμε το εισιτήριο Silver tour 50 λεπτών, συμπεριλαμβανομένης 1 γευσιγνωσίας ουίσκι, που κοστίζει 24 λίρες (περίπου 27ευρώ).
Βγαίνοντας από τα ουίσκια (σε πλήρη νηφαλιότητα), βλέπουμε κόσμο να συγκεντρώνεται και μαθαίνουμε ότι πρόκειται να γίνει κάποια παρέλαση, που προηγείται των εορτασμών για την επερχόμενη πρωτοχρονιά. Το θέαμα που αντικρίσαμε όταν ξεκίνησε η παρέλαση, δεν το φανταζόμασταν καν. Αφού πέρασαν οι φιλαρμονικές, που έπαιζαν πνευστά και τύμπανα (οι πίπιζες είναι το παραδοσιακό τους όργανο), ακολούθησαν ντόπιοι ντυμένοι όπως στην ταινία Brave Heart και πίσω ακολουθούσαν χιλιάδες κόσμου (χωρίς υπερβολή), κρατώντας αναμμένα δαδιά!





Οι φιλαρμονικές με τις πίπιζες, οι πολεμιστές με τις φορεσιές τύπου Βίκινγκς αλλά και το ανθρώπινο ποτάμι με τους δαυλούς ήταν μια πρωτότυπη εμπειρία παρέλασης!
Μια τόσο γεμάτη μέρα, όμως χρειάζεται καλό φαγητό και επίσκεψη στις τοπικές παμπ, για να ολοκληρωθεί. Το “MUMS Great Comfort Food“ είναι ένα υπέροχο εστιατόριο, που έχει τοπικά παραδοσιακά φαγητά, φτιαγμένα με σπιτική φροντίδα. Έτσι φάγαμε την πίτα του βοσκού (sheperd’s pie) και το Χάγκις (Haggis), ένα πικάντικο πιάτο από κιμά εντόσθιων αρνιού (καρδιά, συκώτι, πνεύμονες) αναμεμειγμένο με βρόμη, κρεμμύδια και μπαχαρικά, που μαγειρεύεται παραδοσιακά μέσα στο στομάχι του ζώου. Σερβίρεται ζεστό συνήθως με πουρέ από πατάτες και καρότα. Για τις δύο γενναίες μερίδες φαγητού και δυο μπύρες πληρώσαμε 45 λίρες (περίπου 51 ευρώ).

Η βραδιά ολοκληρώθηκε στην παμπ The Penny Black, που είχε και ζωντανή μουσική.

Η τελευταία μας μέρα στο Εδιμβούργο ξεκίνησε με μια βόλτα στο λόφο Κάλτον (Calton Hill), που βρισκόταν απέναντι από το ξενοδοχείο μας. Ο λόφος έχει φανταστική, πανοραμική θέα στην πόλη και διαθέτει μερικά από τα πιο σημαντικά μνημεία του Εδιμβούργου. Το 19ο αι. το Εδιμβούργο θεωρούνταν η Αθήνα του Βορρά και ο λόφος θεωρούνταν η εκδοχή της Αθηναϊκής Ακρόπολης, με την κλασική αναγεννησιακή αρχιτεκτονική.


Το ανέβασμα στο λόφο, παρ όλη την ανηφόρα ήταν πολύ όμορφο!


Αριστερά το Αστεροσκοπείο και δεξιά το μνημείο Ντούκαλντ Στιούαρτ!
Το πιο διάσημο οικοδόμημα του λόφου είναι το Εθνικό Μνημείο, που σχεδιάστηκε ως αντίγραφο του Παρθενώνα και σκοπό είχε να τιμήσει τους Σκωτσέζους στρατιώτες, που σκοτώθηκαν στους Ναπολεόντειους Πολέμους. Δεν ολοκληρώθηκε όμως ποτέ και έχουν μείνει μόνο οι 12 κίονες, που υπάρχουν σήμερα.


Αριστερά μια γενική άποψη με το Εθνικό Μνημείο σε πρώτο πλάνο και δεξιά το Μνημείο Νέλσον!
Στο λόφο βρίσκεται επίσης το Αστεροσκοπείο και το μνημείο Ντούγκαλντ Στιούαρτ. Τέλος, εδώ βρίσκεται και το Μνημείο Νέλσον (1816), προς τιμήν του Ναυάρχου Νέλσον, που έχασε τη ζωή του στη ναυμαχία του Τραφάλγκαρ.




Κατεβαίνοντας από την άλλη μεριά του λόφου, κάνουμε μια επίσκεψη στο Παλιό Κοιμητήριο του Κάλτον (Old Calton Cemetery). Πρόκειται για ένα από τα ιστορικότερα νεκροταφεία της πόλης και ιδρύθηκε το 1718. Είναι γνωστό για τις επιφανείς προσωπικότητες, που είναι θαμμένες εκεί. Μεταξύ αυτών είναι ο φιλόσοφος Ντέιβιντ Χιουμ και ο Αμερικανός επαναστάτης Τόμας Μιερς. Το νεκροταφείο περιλαμβάνει επίσης το μνημείο των Αμερικανών πολιτών και το Εθνικό Μνημείο των Σκώτων. Η αρχιτεκτονική του, με εντυπωσιακούς τάφους και μνημεία, αντανακλά την πολιτιστική και ιστορική σημασία του Εδιμβούργου και προσφέρει μια γοητευτική ματιά στο παρελθόν.



Και αφού είδαμε το ένα κοιμητήριο, είπαμε να δούμε και το άλλο. Κάναμε βέβαια τη βόλτα μας πρώτα, στους γνωστούς πια δρόμους και απολαύσαμε τις εικόνες των χρωματιστών σπιτιών και των μνημειακών πλακών, που βρίσκονται διάσπαρτα στην πόλη και καταλήξαμε στο Κοιμητήριο Γκρεϊφράιαρς (Greyfriars Kirkyard Cemetery Edinburgh).

Αυτό δεν ανήκει στο κοιμητήριο, αλλά βρίσκεται δίπλα και είναι σχολείο!
Πρόκειται για ένα από τα πιο ατμοσφαιρικά και ιστορικά σημεία του Εδιμβούργου, που χρονολογείται από τον 16ο αι. Βρίσκεται στην Παλιά Πόλη και προσφέρει έναν ιδιαίτερο συνδυασμό μυστηρίου, ιστορίας και σκωτσέζικης γοητείας. Ο χώρος, αν και κοιμητήριο, έχει μετατραπεί σε σημαντικό πολιτιστικό αξιοθέατο, που προσελκύει τους λάτρεις της ιστορίας, αλλά και απλούς επισκέπτες. Το μέρος αυτό είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τον διάσημο σκύλο Bobby (ένα μικρό terrier) που έμεινε πιστός στον τάφο του αφεντικού του επί 14 χρόνια. Ο τάφος και το μνημείο του είναι από τα πιο φωτογραφημένα σημεία. Η εκκλησία που βρίσκεται εδώ, είναι επίσης ένα επιβλητικό μνημείο.


Το κοιμητήριο με το μνημείο του ομώνυμου σκύλου!


Η εκκλησία σε ένα μαγικό φως!
Τελευταία, αλλά πολύ σημαντική επίσκεψη είναι στο Εθνικό Μουσείο της Σκωτίας (National Museum of Scotland). Εντυπωσιακό πολυθεματικό μουσείο, που περιέχει καταπληκτικές συλλογές — από αρχαιολογικά αντικείμενα της Σκωτίας, μεσαιωνικά ευρήματα, φυσική ιστορία, επιστήμη και τεχνολογία, έως παγκόσμιες συλλογές και κειμήλια από διαφορετικές κουλτούρες. Η είσοδος είναι δωρεάν και το κτήριο το ίδιο είναι πολύ ενδιαφέρον.



Η εξωτερική εμφάνιση του μουσείου δεν έχει καμία σχέση με την εσωτερική!








Επόμενος προορισμός διάστημα!
Μπυρίτσα στο “The Last Drop“, που το όνομά του σχετίζεται με το τελευταίο ποτό πριν την κρεμάλα, για τους καταδικασμένους σε θάνατο και βρίσκεται πίσω από το σημείο, όπου γίνονταν οι απαγχονισμοί. Και φυσικά στην πασίγνωστη Greyfriars Bobby Pub, με το μπρούτζινο άγαλμα του γνωστού σκύλου, ακριβώς απ έξω.



Μέχρι τελευταίας σταγόνας!


Από το αεροπλάνο μπορέσαμε να δούμε τις τρεις εμβληματικές γέφυρες του Εδιμβούργου. Η σιδηροδρομική γέφυρα Φορθ (Forth), δεξιά στη φωτογραφία, που περιγράφεται στην εγκυκλοπαίδεια της Σκωτίας ως «το άμεσα και διεθνώς αναγνωρισμένο Σκωτικό ορόσημο», και λειτουργεί από το 1890. Έχει ανακηρυχθεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς από την UNESCO.
Η γέφυρα Φορθ Ρόουντ(Forth Road), στο κέντρο της φωτογραφίας είναι μια από τις σημαντικότερες κρεμαστές γέφυρες μεγάλου μήκους στον κόσμο.
Με κύριο άνοιγμα 1.006 μέτρων μεταξύ των δύο πύργων και συνολικό μήκος 2512 μέτρα, ήταν η τέταρτη μακρύτερη στον κόσμο και η μακρύτερη εκτός Ηνωμένων Πολιτειών όταν άνοιξε, το 1964.
Η Κουίνσφερι Κρόσινγκ (Queensferry Crossing), αριστερά στη φωτογραφία, του 2017. Η κατασκευή μήκους 2,7 χιλιομέτρων είναι η μακρύτερη καλωδιωτή γέφυρα 3 πύργων στον κόσμο. Είναι επίσης μακράν η μεγαλύτερη που διαθέτει καλώδια που διασχίζουν το μέσο του ανοίγματος.


Tips για το Εδιμβούργο:
Για το ταξίδι στην Βρετανία, απαιτείται διαβατήριο και τουριστική βίζα, η ΕΤΑ (Electronic Travel Authorization). Μπορείτε να τη βγάλετε ηλεκτρονικά, κοστίζει 16 λίρες (18 ευρώ) και ισχύει για 2 χρόνια ή μέχρι να λήξει το διαβατήριο στο οποίο αναφέρεται. Η αίτηση γίνεται μέσω της εφαρμογής “UK ETA app” ή της ιστοσελίδας gov.uk. Συνήθως εγκρίνεται μέσα σε 48 ώρες (εμάς πήρε λιγότερο από 24), αλλά μην το αφήσετε για τελευταία στιγμή.
Προσοχή όταν περνάτε το δρόμο. Οδηγούν αντίθετα από μας. Συνήθως στις διαβάσεις γράφουν κάτω, LOOK RIGHT ή LEFT αντίστοιχα.
Έχουν διαφορετικό τύπο πρίζας, οπότε θα χρειαστείτε σίγουρα τον ανάλογο αντάπτορα, για τους φορτιστές σας. Κάποια ξενοδοχεία τον παρέχουν, οπότε μπορείτε να ρωτήσετε.
Τα μουσεία είναι δωρεάν, εκτός από τα ιδιωτικά.
Τα περισσότερα εστιατόρια κλείνουν στις 21:00, οπότε φροντίστε να έχετε καθίσει το αργότερο μέχρι τις 20:30. Επίσης κάποιες καφετέριες κλείνουν στις 18:00 ή στις 19:00.
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, επειδή γίνεται παρέλαση, επηρεάζεται η κυκλοφορία των λεωφορείων και των τραμ, τουλάχιστον στο δρόμο που γίνεται η παρέλαση.
Σε κάποια εστιατόρια και σε κάποιους πάγκους φαγητού στη χριστουγεννιάτικη αγορά, έχουν έξτρα μπουρμπουάρ από 10 έως 20%. Οπότε να υπολογίσετε κι αυτό στο συνολικό λογαριασμό.
Προτιμήστε το τραμ για να πάτε από το αεροδρόμιο στην πόλη. Είναι πιο φτηνό, αρκετά γρήγορο και μπορείτε να βγάλετε εισιτήριο με επιστροφή, οπότε σας έρχεται ακόμα πιο φτηνά.
Ένας ακόμα λόγος για να αγαπάμε τη Σκωτία λίγο παραπάνω είναι ότι το εθνικό τους ζώο είναι ο μυθικός μονόκερος!


Τέχνη κάτω από τη γέφυρα και σπίτια εποχής!



Οργανοπαίκτες πίπιζας υπάρχουν παντού, αλλά αετοκουκουβάγιες δε βλέπεις συχνά!



Γκράφιτι και παιχνίδια με την κάμερα! Οι σκωτσέζοι φορούν τα κιλτ στην καθημερινότητά τους!



Η Εθνική Πινακοθήκη συνομιλεί με τη βιβλιοθήκη, ο φωτογράφος εποχής βρίσκεται επί τω έργω και ο λοχίας Σόντερς (οι παλιοί ξέρουν) φιλοσοφεί!


Υπέροχα κτήρια και αγάλματα που συμμετέχουν στην εορταστική ατμόσφαιρα!