Λονδίνο, η μητρόπολη της Ευρώπης (μέρος β΄)

Ιανουάριος 2026

Συνέχεια από μέρος α΄

Η επόμενη μέρα μας ξεκινάει με μια βόλτα στο Trinity Square Gardens, ένα όμορφο, ήσυχο πάρκο στην καρδιά του Λονδίνου. Το τεράστιο ηλιακό ρολόι, είναι το πρώτο που μας εντυπωσιάζει. Εδώ όμως βρίσκονται τα μνημεία Tower Hill Memorial, Tower Hill Scaffold Site και Memorial For Merchant Seafarers, που είναι ιδιαίτερα μεγαλοπρεπή.

Τα ηλιακά ρολόγια είναι η αδυναμία τους εδώ στο Λονδίνο, γιατί έχουμε δει τρία, τέσσερα!

Το μεγαλύτερο και πιο εντυπωσιακό είναι το Tower Hill Memorial και αφορά στη μνήμη των ναυτικών του Α’ και του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, για τους οποίους δεν υπήρξε δυνατότητα ενταφιασμού, καθώς η θάλασσα αποτέλεσε τον υγρό τους τάφο.

Δίπλα στο όμορφο αυτό πάρκο βρίσκεται ο επιβλητικός Πύργος του Λονδίνου (Tower of London). Είναι ένα Μεσαιωνικό κάστρο με αιώνες αιματηρής ιστορίας, όπου φυλάσσονται τα Κοσμήματα του Στέμματος και τόπος διαμονής για τους εμβληματικούς Beefeater (φύλακες του βασιλικού παλατιού). Ιδρύθηκε προς το τέλος του 1066 ως μέρος της Νορμανδικής Κατάκτησης της Αγγλίας. Αρχικά ήταν το κέντρο της μοναρχικής εξουσίας. Αργότερα, μετατράπηκε σε φυλακή, όπως επίσης και σε αποθήκη όπλων και πολύτιμων αντικειμένων. Το εισιτήριο εισόδου κοστίζει 35,80 λίρες (42 ευρώ περίπου)

Ένα σημαντικό μνημείο της ιστορίας του Λονδίνου!

Αφήνοντας πίσω μας τον Πύργο, διασχίζουμε την εμβληματική Γέφυρα του Πύργου (Tower Bridge). Κτίστηκε μεταξύ 1886 και 1894, διασχίζει τον Τάμεση και είναι ένα από τα σύμβολα του Λονδίνου. Συχνά αποκαλείται «γέφυρα του Λονδίνου», αν και αυτή είναι η ονομασία μιας άλλης γέφυρας. Η γέφυρα είναι συνδυασμός κινητής και κρεμαστής γέφυρας και αποτελείται από δύο πύργους οι οποίοι ενώνονται μεταξύ τους στο ανώτερο επίπεδο με δύο οριζόντιες πεζογέφυρες. Το κατάστρωμα της γέφυρας είναι ελεύθερα προσβάσιμο για οχήματα και πεζούς, ενώ οι πύργοι, οι πεζογέφυρες και τα μηχανοστάσια είναι επισκέψιμα με εισιτήριο 16 λίρες (18,5 ευρώ περίπου). Αν κάποιος ανέβει στο επάνω επίπεδο, έχει την ευκαιρία να δει τη γέφυρα από ψηλά, καθώς το πάτωμα είναι γυάλινο.

Μάλλον η πιο εντυπωσιακή γέφυρα της πόλης!

Περιδιαβαίνοντας τους δρόμους του Λονδίνου, παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την αρχιτεκτονική εξέλιξη της πόλης, από τα μικρά, διώροφα, ξύλινα κτήρια, στα βικτωριανά αριστουργήματα και από εκεί στους επιβλητικούς ουρανοξύστες από γυαλί και σίδερο, με τα ιδιαίτερα σχήματα. Ένας απ’ αυτούς, ο πιο γνωστός, είναι ο Σαρντ (The Shard). Γυάλινος ουρανοξύστης 87 ορόφων με ακανόνιστη μυτερή κορυφή, που στεγάζει εστιατόρια, γραφεία, ξενοδοχείο και εξέδρα παρατήρησης. Μπορεί κάποιος να ανέβει στην κορυφή δωρεάν και να απολαύσει τη θέα.

Μια επίσκεψη στην Borough Market επιβάλλεται, καθώς εδώ μπορούμε να κάνουμε ένα διάλειμμα και να τσιμπήσουμε κάτι. Είναι από τις πιο διάσημες αγορές τροφίμων της πόλης και όχι άδικα, αφού έχει τα πάντα για φαγητό. Βρίσκεται κάτω από τις σιδηροδρομικές γραμμές και αυτό την κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Ο κόσμος βέβαια είναι πάρα πολύς, οπότε προχωράμε προς ένα αξιοθέατο πολύ ιδιαίτερο.

Η Borough Market είναι γεμάτη χρώματα και μυρωδιές, αλλά και πάρα πολύ κόσμο!

Και αυτό είναι το Shakespeare’s Globe. Ένα αντίγραφο θεάτρου ελισαβετιανής εποχής, κυκλικού σχήματος, με ξύλο βελανιδιάς, αχυροσκεπή και ξεσκέπαστο στο κέντρο, που φιλοξενεί υπαίθριες παραστάσεις έργων του Σαίξπηρ. Άνοιξε το 1599 από μία ομάδα καλλιτεχνών, όπου συμμετείχε ο Σαίξπηρ και κάποια από τα έργα του, τα έγραψε γι’ αυτό το θέατρο. Το αρχικό καταστράφηκε από φωτιά, ανοικοδομήθηκε και κατεδαφίστηκε το 1644 κατά τη διάρκεια του 1ου Αγγλικού Εμφυλίου Πολέμου. Το σημερινό αντίγραφο εγκαινιάστηκε το 1997, λίγο πιο πέρα από το αρχικό. Το εισιτήριο εισόδου κοστίζει 27 λίρες (31 ευρώ), αλλά νομίζω ότι αξίζει περισσότερο, να δει κάποιος μια παράσταση εκεί.

Θέατρο ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής, που δεν έχουμε ξαναδεί!

Εκτός από τις όμορφες γωνιές, είδαμε μέχρι και ποιητή προς ενοικίαση! Δεν τον χρησιμοποιήσαμε όμως!

Διασχίζουμε την Millennium Bridge, την κρεμαστή πεζογέφυρα, που εγκαινιάστηκε το 2000, για τον εορτασμό της χιλιετίας και φυσάει τόσο πολύ, που νομίζουμε ότι θα μας πάρει μαζί με τη γέφυρα!

Γέφυρα της χιλιετίας (Millennium Bridge), σε μοντέρνο ρυθμό!

Τα καταφέρνουμε όμως και περνάμε απέναντι, χωρίς απώλειες και πέφτουμε πάνω στον Καθεδρικό ναό του Αγίου Παύλου (St. Paul’s Cathedral), του 17ου αιώνα με τρούλο ύψους 111 μέτρων. Ο ναός έπαιξε καθοριστικό ρόλο σε πολλά σημαντικά γεγονότα της βρετανικής ιστορίας. Ήταν ο χώρος πολλών βασιλικών γάμων και κηδειών, συμπεριλαμβανομένης της κηδείας του Sir Winston Churchill το 1965. Η είσοδος στο ναό κοστίζει 27 λίρες (31 ευρώ).

Ο καθεδρικός του Αγ. Παύλου και σε αντικατοπτρισμό (reflection το λένε οι ντόπιοι)!

Περνάμε από το Guildhall Yard, μια όμορφη αυλή, που φιλοξενεί το ιστορικό Guildhall Great Hall (το παλιό δημαρχείο του Λονδίνου), την Guildhall Art Gallery (μουσείο έργων τέχνης), δύο άκρως εντυπωσιακά κτήρια, καθώς και την St Lawrence Jewry, μία αγγλικανική εκκλησία του 12ου αι.

Αριστερά το Παλιό Δημαρχείο και δεξιά η Γκαλερί!

Η Αγγλικανική εκκλησία με λεπτομέρεια το παράθυρό της και ένα μοντέρνο κτήριο, που ολοκληρώνει τον κύκλο της πλατείας!

Συνεχίζουμε την εξερεύνηση με αξιοθέατα, που δεν είναι τόσο γνωστά, όπως το Τείχος του Λονδίνου (Roman London Wall). Πρόκειται για ένα αμυντικό τείχος που χτίστηκε αρχικά από τους Ρωμαίους, γύρω από τη στρατηγικής σημασίας πόλη-λιμάνι Λοντίνιον περίπου το 200 μ.Χ., σήμερα αναφέρεται ως Φρούριο Cripplegate. Από το 410 μ.Χ εγκαταλήφθηκε σταδιακά μέχρι το 886, όπου ξεκίνησαν επισκευές και βελτιώσεις και συνεχίστηκαν καθ’ όλη τη μεσαιωνική περίοδο. Από τον 18ο αιώνα και μετά, η επέκταση της πόλης, οδήγησε στην κατεδάφιση του μεγαλύτερου μέρους του.

Το τείχος, ή ότι έχει απομείνει από αυτό!

Κρυμμένο ανάμεσα σε μοντέρνα κτίρια, είναι μια εκπληκτική υπενθύμιση της προέλευσης της πόλης. Το περιβάλλει ένα χαριτωμένο πάρκο (St Alphage Gardens) με μια κρυμμένη γωνιά ανάπαυσης.

Η γωνιά έχει και τζάκι! Δεν ξέρω αν το βλέπετε, στη μεσαία φωτογραφία!

Από εδώ μπαίνουμε στο Barbican Centre, μια μεγάλη οικιστική και εμπορική συνοικία, χτισμένη σε μπρουταλιστικό στιλ, επιβλητική και παράξενα όμορφη. Έχει μια αίσθηση σουρεαλιστική, να περπατάς και να εξερευνάς τους διαδρόμους, που μοιάζουν με λαβύρινθο και τους τσιμεντένιους ορόφους. Αποτελεί την έδρα της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου με αίθουσα συναυλιών, θέατρα, κινηματογράφο και διάφορες γκαλερί.

Τα διαμερίσματα, παρόλο που είναι πανομοιότυπα και αυστηρά γεωμετρικά, έχουν μπαλκόνια με λουλούδια και στο συγκρότημα υπάρχει πλατεία, κήποι με σιντριβάνια και θερμοκήπιο. Περιττό να πω, ότι χαθήκαμε κατά την εξερεύνηση μας και δυσκολευτήκαμε αρκετά να βγούμε ξανά στο δρόμο, καθώς είναι χτισμένο και σε διαφορετικά επίπεδα. Εμάς πάντως μας εντυπωσίασε.

Το συγκρότημα Μπάρμπικαν έχει κάτι ιδιαίτερο, που εντυπωσιάζει και εκλύει τον παρατηρητή!

Και φτάνουμε στο ακόμα πιο εντυπωσιακό London Eye, τη γιγάντια ρόδα στη νότια όχθη του Τάμεση. Η κατασκευή έχει ύψος 135 μέτρα και ο τροχός έχει διάμετρο 120 μέτρων. Όταν άνοιξε για το κοινό το 2000 ήταν ο ψηλότερος τροχός του κόσμου και γρήγορα έγινε το σήμα κατατεθέν της πόλης.

“Όταν κοιτάς από ψηλά, μοιάζει η γη με ζωγραφιά….” Άξιζε με χίλια κι ας είναι το πιο τουριστικό!

Η θέα είναι πραγματικά μαγευτική, αλλά αυτό που το κάνει ιδιαίτερο, είναι ότι καθώς οι καμπίνες κινούνται, έχεις τη δυνατότητα να δεις όλη την πόλη του Λονδίνου και να απολαύσεις κάθε λεπτομέρεια του αστικού τοπίου. Οι κάψουλες είναι ευρύχωρες, με γυάλινους τοίχους που εξασφαλίζουν ανεμπόδιστη θέα και άνεση για φωτογραφίες. Η διάρκεια της περιστροφής είναι περίπου 30 λεπτά, αρκετή για να χαλαρώσεις και να απολαύσεις την εμπειρία χωρίς βιασύνη. Σε όλη τη διάρκεια της περιστροφής υπάρχει ηχητικός οδηγός για τα αξιοθέατα, που βλέπεις. Επιλέξαμε να ανέβουμε την ώρα που ο ήλιος έδυε και η πόλη φωτιζόταν με χρυσοκόκκινες αποχρώσεις. Το London Eye είναι μια εμπειρία, που μένει αξέχαστη.

Η ώρα που διαλέξαμε το έκανε ακόμα πιο μαγικό!

Το εισιτήριο κοστίζει 29 λίρες (33,5 ευρώ) και σίγουρα τα αξίζει, εμείς όμως πληρώσαμε μόνο 21 λίρες (24 ευρώ) μέσω μιας combo προσφοράς, με το Μουσείο Μαντάμ Τισό.

Στη διάρκεια της υπόλοιπης περιήγησής μας περνάμε και από το Εθνικό Θέατρο (National Theatre), ένα κτήριο μοντέρνας, μπρουταλιστικής αρχιτεκτονικής με εστιατόριο και καφέ.

Αλλά και από το Somerset House ένα νεοκλασικό ανάκτορο, που λειτουργεί ως κέντρο τέχνης και διοργανώνονται εκδηλώσεις. Εδώ φιλοξενείται το μουσείο Courtauld Gallery.

Δύο διαφορετικά αρχιτεκτονικά στυλ. Το καθένα έχει τη γοητεία του! Επάνω το Εθνικό θέατρο και κάτω το Somerset House.

Η επόμενη μέρα ξεκινά με επίσκεψη στα ανάκτορα του Μπάκινγχαμ, για να παρακολουθήσουμε την Αλλαγή Φρουράς ((Changing of the Guard), η οποία είναι μεγαλοπρεπής και με μία φιλαρμονική που ξεσηκώνει (δείτε το βίντεο). Η στρατιωτική μουσική και οι φρουρούς με τα χιτώνια και τα χαρακτηριστικά κράνη δημιουργούν ένα εμβληματικό αξιοθέατο. Η αλλαγή γίνεται μέσα στο προαύλιο του ανακτόρου, αλλά η φιλαρμονική και ένα άγημα κάνουν παρέλαση στο δρόμο γύρω από το παλάτι. Η αλλαγή φρουράς γίνεται κάθε Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή και Κυριακή στις 11,00.

Η αλλαγή φρουράς μας ενθουσίασε, κυρίως λόγω της φιλαρμονικής και της ποπ μουσικής που έπαιζε! (Δείτε το βίντεο)

Μετά από αυτήν την εμπειρία, διασχίζουμε το Green Park, με την επιβλητική σιδερένια πόρτα, χαζεύουμε τα σκιουράκια, που είναι πολύ φιλικά με τον κόσμο και συνεχίζουμε προς το Χάιντ Παρκ (Hyde Park), το εμβληματικό και διάσημο, τεράστιο πάρκο.

Η εντυπωσιακή είσοδος του Green Park με τους ποδηλάτες αστυνομικούς, τα πανύψηλα δέντρα και το Μνημείο του Καναδά, για τα μέλη των Καναδικών Δυνάμεων που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια του Πρώτου και Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου!

Το Μνημείο της Διοίκησης Βομβαρδιστικών της Βασιλικής Πολεμικής Αεροπορίας, χτίστηκε για να τιμήσει τη θυσία 55.573 πληρωμάτων αεροσκαφών από τη Βρετανία, τον Καναδά, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία, την Πολωνία, την Τσεχοσλοβακία και άλλες συμμαχικές χώρες, που σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια επιδρομών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου!

Η γωνία που χωρίζει το Green Park από το Hyde Park, λέγεται Hyde Park Corner (οποία έκπληξις!) και φιλοξενεί την Αψίδα του Ουέλιγκτον (Wellington Arch). Η Αψίδα του Ουέλινγκτον είναι μία από τις δύο αψίδες θριάμβου του Λονδίνου, που χτίστηκε την περίοδο μετά την ήττα του Ναπολέοντα στο Βατερλώ το 1815.

Η ευφάνταστη τοιχογραφία με την ιστορία του Ουέλιγκτον, στην υπόγεια διάβαση, η ομώνυμη Αψίδα και ο Ουέλιγκτον σε όλο του το μεγαλείο!

Σε αυτή τη γωνία υπάρχουν επίσης τα μνημεία πεσόντων Αυστραλών και Νεοζηλανδών στον Α’ και Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Αυστραλία και Ν. Ζηλανδία αποτελούσαν μέλη της Βρετανικής Αυτοκρατορίας!

Και μπαίνουμε στο Χάιντ Παρκ, μια τεράστια όαση πρασίνου, όπου απολαμβάνουμε τον καθαρό αέρα μιας δροσερής, χειμωνιάτικης βόλτας, γύρω από παγωμένα σιντριβάνια, μια κρυσταλλωμένη λίμνη και υπέροχα μονοπάτια. Βλέπουμε την αποκαθήλωση της Winter Wonderland (ενός θεματικού πάρκου Χριστουγέννων), καθώς είναι πια 5 Ιανουαρίου.

Το τεράστιο πάρκο, με τα παγωμένα νερά, σε συντριβάνια και λίμνες, αλλά και το παγκάκι αφιέρωμα, στον δικό μας Νίκο Κούρκουλο!

Σκίουροι, πάπιες, κύκνοι, ερωδιοί και πολλά άλλα είδη πουλιών, μας συντροφεύουν και η χειμωνιάτικη λιακάδα τα κάνει όλα, πιο όμορφα.

Υπέροχος πνεύμονας πράσινου, στην καρδιά της πόλης!

Περπατάμε προς το Speakers’ Corner, ένα βήμα κυριακάτικων ομιλιών, απ’ όπου πέρασαν ομιλητές όπως ο Όργουελ και ο Μαρξ. Εμείς παρακολουθούμε ένα λονδρέζο, ντυμένο αρχαίος Ρωμαίος, που μιλάει για την κατάντια του πολιτισμού.

Η γωνιά των ομιλητών δεξιά και ο ομιλητής, ντυμένος Ρωμαίος, που αγορεύει για το Μέγα Αλέξανδρο και τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία!

Το πάρκο περιλαμβάνει τους Ιταλικούς Κήπους (Italian Gardens), που χρονολογούνται από τη δεκαετία του 1860. Σχεδιάστηκαν σε ιταλικό στιλ και αποτελούσαν δώρο του Πρίγκιπα Αλβέρτου για τη βασίλισσα Βικτώρια. Σήμερα, παραμένουν ένα όμορφο παράδειγμα βικτοριανού σχεδιασμού τοπίου.

Επίσης περιλαμβάνει τους Κήπους Κένσινγκτον (Kensington Gardens), που βρίσκονται μπροστά από το ομώνυμο παλάτι.

Οι υπέροχοι κήποι και το άγαλμα του Πήτερ Παν!

Η περιπλάνησή μας όμως έχει και ευχάριστες εκπλήξεις. Μία απ’ αυτές είναι το γλυπτό “The Wild Table of Love”! Το γλυπτό αυτό εφιστά την προσοχή στη διατήρηση των ειδών και έχει σκοπό να δώσει στους ανθρώπους τροφή για σκέψη. Υπάρχουν δύο διαθέσιμες θέσεις, όπου οι περαστικοί μπορούν να καθίσουν και, φυσικά, να φωτογραφηθούν. Βρίσκεται πολύ κοντά στο σταθμό Paddington και σίγουρα αξίζει να το δει κάποιος.

Και φυσικά δεν θα έχανα την ευκαιρία να φωτογραφηθώ με τα άλλα ζώα στο εμβληματικό γλυπτό!

Στον σταθμό Πάντιγκτον (Paddington), έναν τεράστιο κεντρικό σταθμό, βλέπουμε το ομώνυμο αρκουδάκι και συνεχίζουμε προς τη Μικρή Βενετία (Little Venice) με -τι άλλο;- τα κανάλια της. Μια ήσυχη και γραφική περιοχή στο Λονδίνο, όπου γοητευτικά κανάλια, συναντούν πολύχρωμες στενές βάρκες και καφέ δίπλα στο νερό.

Η μικρή Βενετία σε μια ηλιόλουστη μέρα!

Το περπάτημα δίπλα στα κανάλια και οι αντανακλάσεις των σκαφών στα ήρεμα νερά, προσφέρει μια ηρεμία και γαλήνη, μέσα στη πολύβουη μεγαλούπολη.

Συνεχίζοντας την πορεία μας, περνάμε από τον Ορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας [Greek Orthodox Cathedral of the Divine Wisdom (Hagia Sophia)], για να βρεθούμε στο διάσημο πια (κυρίως λόγω της ταινίας) Νότινγκ Χιλ (Notting Hill), με τα ιδιωτικά πάρκα και την Portobello Road, που είναι γνωστή για τις αντικερί και τα καταστήματα με vintage ρούχα.

Υπέροχη πόλη!

Οι ιδιωτικοί κήποι και η είσοδος στο ξεχωριστό Νότινγκ Χιλ!

Αυτό που κάνει τόσο ιδιαίτερη αυτήν την περιοχή, είναι νομίζω, η τέλεια ισορροπία ανάμεσα στη μποέμ, ανέμελη ατμόσφαιρα της υπαίθριας αγοράς, με την ατελείωτη ποικιλία παλιών και σύγχρονων προϊόντων και στην ήρεμη και γαλήνια αίσθηση που αποπνέουν οι γύρω δρόμοι με τις υπέροχες, αρχοντικές κατοικίες, καθεμιά σε διαφορετική παστέλ απόχρωση.

Πολύχρωμο Νότινγκ Χιλ (Notting Hill)!

Η επόμενη μέρα ξεκινάει με κρουαζιέρα στα νερά του Τάμεση. Ένας ξεχωριστός τρόπος για να δεις την πόλη και τα αξιοθέατά της από άλλη οπτική γωνία. Υπάρχουν οργανωμένες κρουαζιέρες, με ξεναγό και υπάρχει και το Uber Boat, που με 10 λίρες το άτομο (11,5 ευρώ) σου προσφέρει ακριβώς την ίδια διαδρομή (χωρίς την ξενάγηση) και μπορείς να φτάσεις μέχρι το Γκρίνουιτς. Η διαδρομή κρατάει περίπου 30-40 λεπτά και είναι πολύ απολαυστική.

Η είσοδος στη στάση για το uber boat. Τελικά το πήραμε από την επόμενη, γιατί η στάθμη του νερού είχε κατέβει και δεν μπορούσε να “πιάσει’ σε αυτήν, το σκάφος.

Εμείς το πήραμε από το Millbank Pier και κατεβήκαμε στο Βόρειο Γκρίνουιτς (North Greenwich), για να δούμε το O2, ένα τεράστιο εμπορικό κέντρο, με εντυπωσιακό χώρο συναυλιών.

Η διαδρομή ήταν μαγική και η οπτική, τελείως διαφορετική από αυτήν στη στεριά!

Το O2 και το τοπίο, γύρω από αυτό!

Το Γκρίνουιτς (Greenwich) είναι προάστιο του Λονδίνου και η ιδανική επιλογή για μια ημερήσια απόδραση, από την πολύβουη πόλη.

Αναπτύχθηκε ιδιαίτερα από τον 16ο αι. και είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την ιστορία του βρετανικού βασιλικού ναυτικού. Το πιο ενδιαφέρον όμως, είναι εκεί που το ανατολικό συναντά το δυτικό ημισφαίριο, στο βασιλικό αστεροσκοπείο, που ορίζει τη γραμμή του πρώτου μεσημβρινού.

Η διαδρομή από το Ο2 μέχρι το κέντρο του Γκρίνουιτς ήταν πολύ ενδιαφέρουσα!

Συναντάμε τη γραμμή και την πλάκα, που δηλώνει τον Prime Meridian, στο δρόμο προς το Greenwich Park. Ένα βασιλικό πάρκο με το τεράστιο ηλιακό ρολόι, τα πανύψηλα δέντρα και τον καταπράσινο λόφο. Στην κορυφή του λόφου βρίσκεται το Βασιλικό Αστεροσκοπείο (Royal Observatory), με το θόλο του να ξεπροβάλει στον ουρανό. Το κομψό κτήριο, που χτίστηκε το 1675, περιλαμβάνει το Flamsteed House, όπως έχει ονομαστεί, από τον πρώτο αστρονόμο (John Flamsteed), που έζησε εδώ. Πλέον λειτουργεί ως μουσείο και διατηρεί μια ενδιαφέρουσα έκθεση αστρονομικών οργάνων, που εξηγεί, πώς λύθηκε το πρόβλημα του γεωγραφικού μήκους προς όφελος της ναυσιπλοΐας.

Μια ιδέα του πάρκου και της γραμμής του Πρώτου Μεσημβρινού! Στο αστεροσκοπείο ήταν πιο εντυπωσιακή!

Δίπλα στο πάρκο βρίσκεται το Εθνικό Ναυτικό Μουσείο (National Maritime Museum), από το 1934. Πρόκειται για το μεγαλύτερο ναυτιλιακό μουσείο στον κόσμο και τα εκθέματά του κυμαίνονται από πορσελάνες και προσωπογραφίες έως χάρτες, μοντέλα πλοίων, μετάλλια και όργανα ναυσιπλοΐας. Η είσοδος στο μουσείο είναι δωρεάν.

Στον κήπο του μουσείου υπάρχει μια ρέπλικα του HMS Victory, που κυβερνούσε ο Ναύαρχος Νέλσον, μέσα σ΄ ένα γιγάντιο μπουκάλι.

Μια σειρά από κιονοστοιχίες σχηματίζει ένα διάδρομο, που οδηγεί από το ναυτικό μουσείο στο Queen’s House (1637), ένα ολόλευκο, κομψό κτήριο, σε κλασσικό αναγεννησιακό ρυθμό.

Απέναντι από το μουσείο βρίσκεται το Παλιό Βασιλικό Ναυτικό Κολλέγιο (Old Royal Naval College). Το κτήριο οικοδομήθηκε το 1443 ως ανάκτορο Placentia του Ερρίκου Ζ΄. Η βασίλισσα Ελισάβετ Α΄ το 1702, αποφάσισε να αντικαταστήσει το τυδωριανό παλάτι με ένα κτήριο που θα στέγαζε τους απόμαχους ναυτικούς. Λειτουργώντας ως ναυτικό νοσοκομείο, το κτήριο διατήρησε τη χρήση του ως το 1998, ενώ πλέον χρησιμοποιείται κυρίως από το Πανεπιστήμιο του Γκρίνουϊτς.

Και κάποιες λεπτομέρειες!

Επιστρέφοντας στις όχθες του ποταμού, αντικρύζουμε το εμβληματικό ιστιοφόρο τύπου clipper, το πασίγνωστο Cutty Sark.Το μεγάλο ιστιοφόρο που αποτελεί σύμβολο μιας ολόκληρης εποχής, ναυπηγήθηκε στη Σκωτία το 1869 και είναι το τελευταίο από τα ταχύτατα πλοία που ταξίδευαν ως την Κίνα και την Ινδία, φέρνοντας στο βικτωριανό Λονδίνο τσάι και άλλα εξωτικά αγαθά. Το όνομά του σημαίνει «Η μάγισσα με το κοντό πουκάμισο», στη σκωτσέζικη διάλεκτο και λειτουργεί πια ως μουσείο.

Χρησιμοποιούμε το λεωφορείο, για να γυρίσουμε πίσω στο κέντρο και να επισκεφτούμε ένα άλλο εμβληματικό μουσείο της πόλης το Βρετανικό Μουσείο (The British Museum), που όπως άκουσα πρόσφατα από έναν stand up comedian, δεν έχει τίποτα βρετανικό μέσα και είναι αλήθεια.

Το μουσείο φιλοξενεί περισσότερα από οκτώ εκατομμύρια αντικείμενα, καλύπτοντας χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης ιστορίας και τέχνης. Από την Αρχαία Αίγυπτο και τα ελληνικά γλυπτά του Παρθενώνα, μέχρι τις ασιατικές και αφρικανικές συλλογές, κάθε αίθουσα προσφέρει κάτι μοναδικό και εντυπωσιακό.

Το Βρετανικό Μουσείο με τα ελληνικά γλυπτά (και όχι μόνο)!

Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη Rosetta Stone, ένα από τα πιο διάσημα εκθέματα, που προσελκύει πλήθος επισκεπτών. Χρονολογείται στον 2ο αιώνα π.Χ. και φέρει μια εγχάρακτη επιγραφή σε δύο γλώσσες (αιγυπτιακή και ελληνική) και τρία συστήματα γραφής (ιερογλυφικά, δημώδη αιγυπτιακή, ελληνική). Η σημασία της έγκειται στο γεγονός, ότι αποτέλεσε το κλειδί για την αποκρυπτογράφηση των αιγυπτιακών ιερογλυφικών.

Η Rosetta Stone!

Το κτήριο είναι πολύ όμορφο και ενδιαφέρον, αλλά όχι πολύ καλά φωτισμένο και ενώ τα γλυπτά του Παρθενώνα βρίσκονται όλα σε μια αίθουσα, η Καρυάτιδα βρίσκεται μόνη της σε μια άλλη. Ως Έλληνες, όλο αυτό, μας προκάλεσε μια θλίψη μαζί με αγανάκτηση.

Το επιβλητικό κτήριο του μουσείου!

Η βραδιά κλείνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, παρακολουθώντας το “Φάντασμα της Όπερας” στο Βασιλικό Θέατρο.

Από τις πιο όμορφες στιγμές του ταξιδιού και ένα από τα ωραιότερα μιούζικαλ όλων των εποχών!

Η επόμενη μέρα είναι λίγο συννεφιασμένη και αυτό την κάνει ιδανική για επισκέψεις σε μουσεία.

Πρώτη στάση λοιπόν στο μουσείο της Μαντάμ Τισό (Madame Tussauds London), το πασίγνωστο για τα κέρινα ομοιώματα, που μοιάζουν με αληθινά. Οι θεματικές ενότητες είναι άκρως εντυπωσιακές και όλες οι αναπαραστάσεις είναι πιστές στην κάθε εποχή, που παρουσιάζουν.

Το κορυφαίο μουσείο κέρινων ομοιομάτων!

Κατά τη διάρκεια της περιήγησης έχει ένα τρενάκι, με βαγόνια σε μορφή αγγλικού ταξί, που σε ταξιδεύει στην ιστορία του Λονδίνου. Η προβολή της ταινίας 4D με τους avengers ήταν μια τσαχπίνικη πινελιά στην όλη εμπειρία. Εκτός από το τρισδιάστατο, που νόμιζες ότι έρχεται καταπάνω σου, είχε και δόνηση στα καθίσματα, αλλά και ψεκαστήρες, ώστε να νοιώθεις να σε πιτσιλάει το νερό, όπου είχε εικόνες με το υγρό στοιχείο. Ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία!

Η επίσκεψη σ’ αυτό, επίσης αποτελεί φοβερή εμπειρία!

Πολύ κοντά στο μουσείο της Μαντάμ Τισό, βρίσκεται και το Μουσείο Σέρλοκ Χολμς (The Sherlock Holmes Museum). Πρόκειται για το υποτιθέμενο σπίτι του ομώνυμου ήρωα σε βικτωριανή διακόσμηση.

Χαριτωμένη πινελιά ο αστυνομικός στην είσοδο, με τη στολή της εποχής εκείνης.

Και μιας και η μέρα σήμερα είναι αφιερωμένη στα μουσεία, προχωράμε σε ένα ακόμα, πολύ σημαντικό της βρετανικής πρωτεύουσας, αυτό της Φυσικής Ιστορίας (Natural History Museum). Ενα μουσείο με μοναδικά εκθέματα, ειδικά οι δεινόσαυροι και ο σκελετός της γαλάζιας φάλαινας. Το κτίριο είναι από μόνο του αξιοθέατο και η είσοδος είναι δωρεάν.

Το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, είναι από τα αξιοθέατα, που δεν πρέπει να παραλείψετε!

Ιδρύθηκε το 1881 και περιέχει μία τεράστια συλλογή από απολιθώματα δεινοσαύρων, αλλά και πληροφορίες για τη θεωρία εξέλιξης των ειδών του Δαρβίνου, βοηθώντας να γνωρίσουμε καλύτερα τη ζωή των άγριων ζώων, αλλά και την ιστορία του πλανήτη μας.

Το κτήριο και τα εκθέματα ενθουσιάζουν τον επισκέπτη!

Η συλλογή αποτελείται από περίπου 80 εκατομμύρια αντικείμενα, τα οποία χωρίζονται σε πέντε κύριες ενότητες, τη βοτανική, την εντομολογία, την ορυκτολογία, την παλαιοντολογία και τη ζωολογία. Το μουσείο αποτελεί παγκοσμίου φήμης κέντρο έρευνας, που ειδικεύεται στην ταξινόμηση, αναγνώριση και διατήρηση των δειγμάτων.

Φροντίστε να έχετε αρκετό χρόνο, γιατί αξίζει κάθε λεπτό!

Αφού ολοκληρώνουμε τον κύκλο των μουσείων, ενδίδουμε στο ένστικτο του τουρίστα και επισκεπτόμαστε τα διάσημα (για πολλούς λόγους) πολυκαταστήματα Harrods. Ένα τεράστιο και επιβλητικό κτήριο, με απίστευτη ποικιλία από επώνυμες μάρκες και προϊόντα, από ρούχα, αρώματα και κοσμήματα, μέχρι είδη σπιτιού, δώρα και τρόφιμα. Κάθε όροφος είναι διαφορετικός και αξίζει να τον εξερευνήσεις, ειδικά αν σου αρέσουν τα πολυτελή πράγματα. Για ψώνια, μόνο στα είδη δώρων, γιατί απευθύνεται σε άλλα βαλάντια.

Μεγαλειώδες από κάθε άποψη, το πολυκατάστημα, που έχει συζητηθεί πολύ, για διάφορους λόγους!

Το τελευταίο μας βράδυ στη μητρόπολη της Ευρώπης, το περνάμε σε ένα ιδιαίτερο μέρος. Το Mercato Mayfair είναι μια αγορά τροφίμων, που στεγάζεται στην παλιά εκκλησία του Αγίου Μάρκου, η οποία αποτελεί διατηρητέο μνημείο. Εδώ τα βιτρό και η μεγαλοπρεπής αρχιτεκτονική δημιουργούν μια εντυπωσιακή εικόνα. Από το 2019, αποτελεί ένα ζωντανό γαστρονομικό και πολιτιστικό κέντρο, προσφέροντας διεθνή κουζίνα φτιαγμένη με φρέσκα, βιώσιμα υλικά σε τρεις μοναδικούς ορόφους.

Η επίσκεψη στην αγορά του Mayfair, είναι επίσης μια εμπειρία, που δεν πρέπει να χάσετε!

Εκτός από το ισόγειο και τον 1ο όροφο (το γυναικωνίτη, που λέμε), όπου υπάρχουν εστιατόρια, ο επισκέπτης μπορεί να απολαύσει ένα ποτό στη βεράντα στον τελευταίο όροφο (όταν ο καιρός το επιτρέπει) και επιπλέον μπαρ και εστιατόρια στην κρύπτη του υπογείου. Η εμπειρία είναι ξεχωριστή και το ιταλικό φαγητό, που επιλέξαμε μας ικανοποίησε ακόμα περισσότερο.

Το ταξίδι μας ολοκληρώνεται με μια επίσκεψη στο διάσημο δρόμο Abbey Road, λόγω της κλασικής φωτογραφίας των Beatles! Αφού βγάζουμε κι εμείς την ανάλογη φωτογραφία, κάνουμε μια τελευταία βόλτα στους δρόμους της πόλης και μαζεύουμε εικόνες, μυρωδιές και ήχους, για να θυμόμαστε!

Ε ναι λοιπόν! Τουρίστες μέχρι το κόκκαλο!

Μια μητρόπολη, που μας ενθουσίασε!

Και ο αποχαιρετισμός, στο πιο γνωστό και πιο επισκέψιμο αεροδρόμιο της Ευρώπης!

Σαν συνολική αποτίμηση του ταξιδιού θα πω ότι, ένα από τα μεγαλύτερα προτερήματα του Λονδίνου είναι πως παρά το χαοτικό μέγεθός του, παραμένει μία πράσινη πόλη στην οποία υπάρχουν δεκάδες μέρη για χαλάρωση και ηρεμία. Τα αμέτρητα μικρά και μεγάλα πάρκα της βρετανικής πρωτεύουσας αποτελούν οάσεις γαλήνης, όπου μπορεί κάποιος να ξεκουραστεί, να απολαύσει το φαγητό του ή τον καφέ του, ή απλά να χαζέψει το τοπίο και τους ανθρώπους γύρω του.

Το πιο συγκινητικό όμως είναι η σημασία της συμπερίληψης. Η δυνατότητα που παρέχεται σε ΑΜΕΑ, να κινούνται στην πόλη, να χρησιμοποιούν τα ΜΜΜ και να επισκέπτονται δημόσιους χώρους ή καταστήματα με ευκολία και άνεση. Αυτό είναι ένδειξη πολιτισμού και σεβασμού στον πολίτη.

Από τα πιο όμορφα και εντυπωσιακά ταξίδια που έχουμε κάνει ως τώρα στην Ευρώπη.

Tips: Για το ταξίδι στην Βρετανία, απαιτείται διαβατήριο και τουριστική βίζα, η ΕΤΑ (Electronic Travel Authorization). Μπορείτε να τη βγάλετε ηλεκτρονικά, κοστίζει 16 λίρες (18 ευρώ) και ισχύει για 2 χρόνια ή μέχρι να λήξει το διαβατήριο στο οποίο αναφέρεται. Η αίτηση γίνεται μέσω της εφαρμογής “UK ETA app” ή της ιστοσελίδας gov.uk. Συνήθως εγκρίνεται μέσα σε 48 ώρες (εμάς πήρε λιγότερο από 24), αλλά μην το αφήσετε για τελευταία στιγμή.

Χρησιμοποιήστε τα διώροφα λεωφορεία, αντί για το μετρό. Είναι πιο οικονομικά (1,75 λίρες, το εισιτήριο), με σταθερή τιμή (ενώ το μετρό έχει διαφορετικές τιμές, ανάλογα με τη ζώνη, που θα κινηθείς ή την ώρα της ημέρας και η τιμή του ξεκινάει από 3,15 λίρες). Επίσης με το λεωφορείο έχεις τη δυνατότητα να βλέπεις τις περιοχές, που διασχίζει (ειδικά αν καθίσεις στον επάνω όροφο).

Το λεωφορείο Νο 26, περνάει από αρκετά αξιοθέατα της πόλης, οπότε μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε αντί για το Hop on- Hop of.

Δεν χρειάζεται να βγάλετε κάποια κάρτα για τα ΜΜΜ (τύπου OYSTER). Με οποιαδήποτε πιστωτική η χρεωστική, μπορείτε να πληρώνετε σε όλα τα μέσα. Στο μετρό, μην ξεχνάτε να χτυπάτε την κάρτα και στην έξοδο.

Η παλαιότητα των ταχυδρομικών κουτιών προσδιορίζεται από την εποχή του κάθε μονάρχη, που αποτυπώνεται με τα αρχικά του ονόματός του!

Έχουν διαφορετικό τύπο πρίζας, οπότε θα χρειαστείτε σίγουρα τον ανάλογο αντάπτορα, για τους φορτιστές σας. Κάποια ξενοδοχεία τον παρέχουν, οπότε μπορείτε να ρωτήσετε.

Χρησιμοποιήστε παντού κάρτες τύπου REVOLUT. Έχουν μηδέν προμήθεια και περνάνε παντού. Οι κάρτες των ελληνικών τραπεζών κρατάνε προμήθεια 1 ευρώ σε κάθε συναλλαγή, συν την προμήθεια της αλλαγής νομίσματος.

Άλλο ένα εμβληματικό στοιχείο της Ευρωπαϊκής πρωτεύουσας. Οι κόκκινοι τηλεφωνικοί θάλαμοι, που πια, αποτελούν αξιοθέατο!

Δεν χρειάζεστε πουθενά μετρητά. Παίρνουν κάρτα ακόμα και οι πλανόδιοι πωλητές στο δρόμο, αλλά και στις χριστουγεννιάτικες αγορές. Σε κάποια μέρη μάλιστα, δέχονταν μόνο κάρτα. Σε περίπτωση που θελήσετε να αλλάξετε ευρώ σε λίρες, ντόπιοι μας είπαν ότι το πιο συμφέρον, ως προς την προμήθεια, είναι το ταχυδρομείο.

Τα γνωστά διώροφα λεωφορεία, σε vintage μορφή, που χρησιμοποιούνται ως εστιατόρια, τσαγιερί και τουριστικά λεωφορεία

Οδηγούν από δεξιά, αντίθετα δηλαδή από εμάς, οπότε να κοιτάτε προσεκτικά πριν περάσετε το δρόμο, πρώτα από δεξιά. Στις περισσότερες διαβάσεις γράφουν κάτω, που πρέπει να κοιτάτε πριν περάσετε.

Πριν περάσετε το δρόμο, κοιτάξτε κάτω, για καλό και για κακό!

Αρκετά εστιατόρια κλείνουν στις 21,00, οπότε φροντίστε να καθίσετε νωρίτερα για φαγητό.

Οι περισσότερες παμπ κλείνουν στις 23,00 εκτός από Σαββατοκύριακα και γιορτές.

Εάν επισκέπτεστε την πόλη γιορτές ή σε τουριστική περίοδο, φροντίστε να βγάλετε εισιτήρια για τα αξιοθέατα, που σας ενδιαφέρουν, από το ίντερνετ, νωρίτερα. Προτιμήστε τις επίσημες ιστοσελίδες τους.