Κυπαρισσία, Νέδα και πέριξ

Μάιος 2026

Η απόφαση για τη διήμερη απόδραση στην Κυπαρισσία, πάρθηκε κυριολεκτικά τελευταία στιγμή, οπότε τα περιθώρια οργάνωσης ήταν πολύ στενά. Σε ένα βράδυ (το προηγούμενο της αναχώρησης), πήραμε την απόφαση, βρήκαμε το δωμάτιο, που θα μέναμε (δύσκολο, γιατί ήταν το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος και η διαθεσιμότητα ήταν πολύ περιορισμένη) και το επόμενο πρωί ξεκινήσαμε.

Λόγω του ξαφνικού, δεν είχαμε την ευκαιρία να οργανώσουμε επισκέψεις σε σημεία ενδιαφέροντος (POI’s που λένε στο χωριό μας) και ξεκινήσαμε με την ιδέα, να σταματάμε όπου δούμε ταμπέλα αξιοθέατου, που δεν έχουμε επισκεφτεί ήδη. Στη στάση για καφέ βέβαια, ρίξαμε μια ματιά στο χάρτη.

Η διαδρομή είναι μαγική και η στάση στο εκκλησάκι της Παναγίας της Μουχλιώτισσας επιβάλλεται!

Έτσι η πρώτη μας στάση ήταν στην Τεγέα.

Το Αρχαιολογικό Πάρκο Τεγέας, βρίσκεται στην περιοχή της Παλαιάς Επισκοπής, έξω από την Τρίπολη, και αποτελεί έναν υπέροχο καταπράσινο χώρο, που συνδυάζει φύση και ιστορία. Περιλαμβάνει πολλά απομεινάρια από κάθε ιστορική περίοδο.

Το πιο εντυπωσιακό είναι ο Βυζαντινός Ναός της Παναγίας, που έχει οικοδομηθεί πάνω στο κοίλο αρχαίου θεάτρου του 4ου π.χ. αι.. Τα απομεινάρια των οχυρώσεων του Νυκλίου και ο ανασκαμμένος παλαιοχριστιανικός ναός της Αγοράς, βρίσκονται πολύ κοντά στο ναό.

Απομεινάρια του αρχαίου θεάτρου, πίσω από το βυζαντινό ναό και μέρος του τείχους του Νυκλίου!

Περπατώντας μέσα στο καταπράσινο πάρκο, βλέπουμε τα ωραία ψηφιδωτά της βασιλικής του Θύρσου (5ος αι. μ.χ.), το εντυπωσιακό μνημείο που έχει αφιερωθεί στον Άγνωστο Στρατιώτη, τις προτομές των Ευεργετών, καθώς και την αναμνηστική στήλη για την απόφαση της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής για την καθιέρωση της λαμπαδηδρομίας στους Ολυμπιακούς αγώνες (1936). 

Τέλος, θαυμάζουμε το Λαογραφικό Μουσείο, που στεγάζεται στο επιβλητικό κτήριο, της παλιάς σχολής Οικοκυρικών.

Ο Βυζαντινός ναός της Παναγίας και …..σας αφήνω να μαντέψετε τι είναι το άλλο :)!

Η Τεγέα ήταν μία από τις σημαντικότερες αρκαδικές πόλεις, που άκμασαν στην αρχαιότητα. Την αρχαία Τεγέα διαδέχθηκε το μεσαιωνικό Νύκλι και σε νεότερα χρόνια κτίστηκαν τα δεκαοκτώ χωριά της, κάνοντας της έτσι μια πόλη, που κατοικούνταν συνεχώς, ανά τους αιώνες. Επίσης εδώ βρέθηκε η παλαιότερη επιγραφή, που μαρτυρά την έναρξη του χριστιανικού βίου των κατοίκων της Αρκαδίας. Αυτή αναγράφει πως το έτος 451 μ.χ. ο επίσκοπος Τεγέας ονομαζόταν Ωφέλιμος και συμμετείχε στην Δ΄ Οικουμενική Σύνοδο της Χαλκηδόνας.

Η επίσκεψη στο πανέμορφο αυτό πάρκο, όμως ολοκληρώνεται με την επίσκεψη στον Ναό της Αλέας Αθηνάς αλλά και στο εξαιρετικό Αρχαιολογικό Μουσείο Τεγέας που βρίσκονται, σε σχετικά κοντινή απόσταση, στο χωριό Αλέα. Το μουσείο δεν το είδαμε, αλλά ήταν έτσι κι αλλιώς κλειστό.

Στην πλατεία της Αλέας και στον αρχαιολογικό χώρο!

Επόμενη στάση η Κυπαρισσία, αφού φάγαμε στο “Χρήστο“, στην Κάτω Ασέα (27 ευρώ για 2 άτομα)!

Στην Τριφυλία, πρώτα τρώμε και μετά βγάζουμε φωτογραφία! Οι μερίδες, όταν ήρθαν, ήταν αρκετά γενναίες!

Φτά, φτά, φτάσαμε!

Το ξενοδοχείο μας, το Trifylia Hotel, βρισκόταν στο κέντρο της πόλης, κοντά στην κεντρική πλατεία και ήταν πολύ συμπαθητικό (47 ευρώ η βραδιά).

Το ξενοδοχείο είχε πολύ χαριτωμένους κοινόχρηστους χώρους!

Αφήσαμε τα λίγα πράγματα, που είχαμε και βγήκαμε να περπατήσουμε στην πόλη. Κατευθυνθήκαμε προς την παραλία και απολαύσαμε το ηλιοβασίλεμα, στο λιμάνι, που αποκαθίσταται σιγά σιγά, μετά τη χειμωνιάτικη καταστροφή, που είχε υποστεί.

Ηλιοβασίλεμα στην παραλία!

Η Κυπαρισσία είναι μια όμορφη πόλη, καθαρή και περιποιημένη. Έχει αρκετές επιλογές για φαγητό και ποτό, πολύ πράσινο και λουλουδιαστά μπαλκόνια και αυλές.

Το βράδυ μας βρίσκει στο μπαρ “Το 69“, με ωραία μουσική και κρύες μπύρες.

Και λίγη διασκέδαση! Το μπαρ στη φωτογραφία δεν είναι αυτό που κάτσαμε, αλλά ένα στην παραλία!

Το επόμενο πρωινό ξεκινάμε με καφεδάκι στην παλιά πόλη, στο “Εστιατόριο Παλιά Αγορά“, με τα υπέροχα γλυκά. Η παλιά πόλη είναι κουκλίστικη. Υπέροχα πλακόστρωτα δρομάκια, χρωματιστά πορτοπαράθυρα σε παραδοσιακά σπίτια, λουλούδια παντού και ο μεγάλος πλάτανος στην πλατεία, με τραπεζάκια από τα γύρω μαγαζιά, που βλέπουν όλη την καινούρια πόλη και τη θάλασσα.

Η παλιά πόλη της Κυπαρισσίας είναι κούκλα!

Κάνουμε μια βόλτα στο κάστρο της Κυπαρισσίας, που είναι χωρίς εισιτήριο, καθώς είναι περιορισμένη η πρόσβαση, λόγω εργασιών αποκατάστασης.

Ολίγον από κάστρο!

Παίρνοντας το δρόμο για τους καταρράκτες της Νέδας, που είναι ο στόχος μας, κάνουμε μια στάση στον Πύργο του Μπάρμπα Αλέκου. Πρόκειται για ένα νεότερης κατασκευής πέτρινο, παραδοσιακού τύπου, πυργόσπιτο, έξω από το χωριό Πλατάνια. Δίπλα από τον πύργο αυτό, υπάρχει υπαίθριο αμφιθέατρο, στο οποίο πραγματοποιούνται διάφορες πολιτιστικές εκδηλώσεις. Από την κορυφή του πύργου βλέπουμε  το φαράγγι, το ποτάμι και στο βάθος τη θάλασσα.

Ο πύργος του μπαρμπα Αλέκου και το θεατράκι!

Η θέα είναι υπέροχη!

Περνάμε από τη Φιγαλεία και ακολουθώντας ένα βατό χωματόδρομο, πλησιάζουμε αρκετά στους καταρράκτες. Αφήνουμε όμως το αυτοκίνητο και ακολουθούμε το μονοπάτι, που είναι καταπράσινο, σε κάποια σημεία γλιστερό, σε κάποια άλλα θέλει λίγο προσοχή και σε αρκετά σημεία είναι ανηφορικό.

Μαγευτική διαδρομή!

Παρόλα αυτά όμως, η ομορφιά του τοπίου μας αποζημιώνει για οποιαδήποτε προσπάθεια και φτάνοντας στον πρώτο καταρράκτη, νοιώθουμε μια δικαίωση.

Ο πρώτος καταρράκτης μας εντυπωσίασε…..

Δεν επαναπαυόμαστε όμως και συνεχίζουμε για το δεύτερο και μεγαλύτερο καταρράκτη, που βρίσκεται λίγο πιο ψηλά. Ένα μικρό λάθος στη στροφή, μας βγάζει στο εκκλησάκι της Παναγιάς.

Φτάνουμε όμως στον μεγάλο καταρράκτη και καθόμαστε να απολαύσουμε τη φύση, τη δροσιά, αλλά και το αρκετά κρύο νερό του ποταμού, που είναι από τους λίγους στην Ελλάδα με γυναικείο όνομα. Το ποτάμι πήρε την ονομασία του από τη νύμφη Νέδα και από την αρχαιότητα όριζε τα σύνορα της Ηλείας, από την Μεσσηνία.

…..αλλά ο δεύτερος μας μάγεψε!

Αφού συνηθίζουμε το παγωμένο νερό και απολαμβάνουμε το μπάνιο μας, παίρνουμε το δρόμο της επιστροφής. Μια στάση στο χωριό Κόκλας και στην ταβέρνα της Παναγιώτας (Ακρόπολη), μας επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά, ότι τα απρογραμμάτιστα είναι τα πιο ωραία. Σε μια δροσερή και λουλουδιασμένη αυλή, στην ησυχία του χωριού, απολαμβάνουμε νοστιμότατο φαγητό σε πολύ καλή τιμή και χαλαρή συζήτηση με την ίδια την Παναγιώτα (28 ευρώ το γεύμα).

Χωρίς λόγια, γιατί ήταν μια απρόσμενα υπέροχη στάση. Και νοστιμότατη!

Μνημεία που συναντήσαμε στο δρόμο μας, καθώς η περιοχή έχει πλούσια ιστορία!

Αφού αλλάζουμε εποχή και από τη ζέστη του καλοκαιριού περνάμε στις φθινοπωρινές βροχές, κάνουμε μια στάση στον αρχαιολογικό χώρο Μεγαλόπολης, ο οποίος είναι αρκετά μεγάλος και ενδιαφέρον, αλλά κλειστός, οπότε τον βλέπουμε από τα κάγκελα.

Ο αρχαιολογικός χώρος μας εξέπληξε! Όπως και ο καιρός!

Η Μεγαλόπολη ιδρύθηκε το 371 π.Χ., παρήκμασε στους υστερορωμαϊκούς χρόνους και κατά το μεσαίωνα οι κάτοικοι διεσπάρησαν σε γειτονικούς οικισμούς. Τα σημαντικότερα μνημεία του Αρχαιολογικού χώρου είναι, το Αρχαίο Θέατρο (4ος αιώνας π.Χ.), η Αρχαία Αγορά με το Ιερό του Διός Σωτήρος, την Φιλίππειο Στοά και τμήμα της Μυροπώλιδος Στοάς, τα Λείψανα των τειχών και το Θερσίλειο Βουλευτήριο.

Φεύγοντας, το ουράνιο τόξο, που εμφανίζεται στον ορίζοντα δημιουργεί μια ρομαντική διάθεση.

Το ουράνιο τόξο, αλλά και η μαγική πανσέληνος, έδωσαν άλλη αίσθηση στην εκδρομή μας!

Το αποκορύφωμα του ταξιδιού, είναι η εντυπωσιακή, κατ’ ευφημισμό Μπλε Πανσέληνος, η οποία καθώς ανατέλλει πίσω από το Παλαμήδι, είναι κατακόκκινη και φανταστική!